Abbitte
Am Ånfång woa de große Sehnsucht
Noch da Ferne, Verzückung undm gläsanen Meer
In Rausch da Gezeiten stets noh am Herzen
Und de Nächte meina Jugend, de I no imma so gern vaklär
Und heit tram und sing I vo erna
In Foarbm des so no niemois gem hod
Und moi uns G'schichten aus Liacht und Schåtten
Von Bedrängnis, Entteischung und Verråt
Owa I siag a den Åbgrund in mia
Der ma trochtet nochm letzten Hoit
Wei oi des ung'löste im Herzen
Werd niemois lerna si söwa z'liam
Du woast as woi a mei Herz
De Winta se wernd jeds Joa länga
Und a des miade Toi in dem ma leben
Wird ma vo Joa zu Joa enger
I ho vagessn wos „Hoamat " is
Woa es letzte Joa fost nia dahoam
Hob zwoa unzählige Grenzen g'seng
Owa di so wieda aus de Augn valoan
De Wödt wia is kenn vageht
Und de Nåcht naht schwaren Schrittes
So vü hod sie vaändat
Und wiast woast ned ois zum Bessan
I vaocht es gestan und schau owe aufs morgen
Weis ma de Zeit stöhn, de I no so dringend brauchat
De Wödt, so wia is kenn vageht, deswegen bleib mei greste Ångst
Das des jetz vielleicht de letzten Nächte meiner Jugend woan
A de Traurigkeit üwa de Håst des Lebens
Si wird fix um koan Deit weichen
Und wer woas ob des wia I woan bin
So wirkli a mei Wunsch woa
Wei wonn I donn monchmoi üwa mei Lebn nochdenk
Und ma wieda de Fråg stöh wer I woa und wea I bin
Stöh I glei amoi fest, dass I z'weit gonga bin
Und öfta g'foin bin ois I wieda aufsteh ko
Unds jetz a koa z'ruck mehr gibt
Am Anfang war die große Sehnsucht
Nach der Ferne, Verzückung und dem gläsernen Meer
Den Rausch der Gezeiten, stets nah am Herzen
Und die Nächte meiner Jugend, die ich stets so gern verklär‘
Bin ma stiller Freind, der no olle Fernen füht
Bin wia a Fluss, der no singt vo oida Trauer
Sehn mi noch Geborgenheit, Heimkehr und vertrautem Schmerz
Woi denn, nimm endlich Åbschied, und gesunde... ... Mei Herz
Bin mir stiller Freund, der noch alle Fernen fühlt
Bin wie ein Fluss, der noch singt von alter Trauer
Sehn mich nach Geborgenheit, Heimkehr und vertrautem Schmerz
Wohl denn, nimm endlich Abschied, und gesunde... ... Mein Herz
Penitencia
Al principio fue el gran anhelo
Por la lejanía, el éxtasis y el mar de cristal
El frenesí de las mareas, siempre cerca del corazón
Y las noches de mi juventud, que siempre recuerdo con cariño
Y hoy sueño y canto sobre ella
En colores que nunca antes había visto
Y nuestras historias de luz y sombras
De angustia, desilusión y traición
Pero veo también el abismo en mí
Que me arrastra hacia el último suspiro
Porque todo lo no resuelto en el corazón
Nunca aprenderá a sanarse solo
Tú eras como si fueras mi corazón
Los inviernos se hacen cada año más largos
Y también el dolor en el que vivimos
Se vuelve más intenso de año en año
He olvidado lo que es 'hogar'
El año pasado casi nunca estuve en casa
He visto innumerables fronteras
Pero te has vuelto a perder de mis ojos
El mundo como lo conocemos se desvanece
Y la noche se acerca con paso pesado
Tanto ha cambiado
Y no todo será para mejor
Veo el ayer y miro hacia el mañana
Donde el tiempo se detiene, que tanto necesito
El mundo, como lo conocemos, por eso sigue siendo mi mayor miedo
Que tal vez estas sean las últimas noches de mi juventud
La tristeza sobre el odio de la vida
No cederá en ningún momento
Y quién sabe si cómo soy
Realmente fue mi deseo
Porque cuando a veces pienso en mi vida
Y me hago la pregunta de quién soy y dónde estoy
Me doy cuenta de inmediato que he caminado lejos
Y a menudo me siento más caído de lo que puedo levantarme de nuevo
Y ahora ya no hay vuelta atrás
Al principio fue el gran anhelo
Por la lejanía, el éxtasis y el mar de cristal
El frenesí de las mareas, siempre cerca del corazón
Y las noches de mi juventud, que siempre recuerdo con cariño
Soy como un amigo silencioso, que aún siente todas las distancias
Soy como un río, que aún canta sobre la antigua tristeza
Anhelo la seguridad, el regreso y el dolor familiar
Bueno, entonces, despídete de una vez, y sana... Mi corazón
Soy como un amigo silencioso, que aún siente todas las distancias
Soy como un río, que aún canta sobre la antigua tristeza
Anhelo la seguridad, el regreso y el dolor familiar
Bueno, entonces, despídete de una vez, y sana... Mi corazón