Fangos
No tengo tiempo de andar pidiendo perdón
Por mis presencias y ausencias
El fuego eterno tira de mí
Y yo lo sujeto como a una fiera
Y solla el dogal en el cuello sí
Pero también deja temple
Y en el castillo del te quiero soy arena
Sílice incandescente
Camino eternas odiseas de luchas internas
Por no formular la pregunta directa
Como fue en su origen la daga
Que atravesó a mis ancestras
Que dejó un miedo repugnante
A oler mal, chochear, joder, a hacerse vieja
Si no hubieses sido bueno
No habría brotado esta savia de mi guerra
Si picas a mi puerta
Si picas a mi puerta
Entre el ansiar que me quieran y luego repelerlo
Tengo para una vida entera
Me posee la acción
Mi hermanica de ego, nena, la coplera
Y yo la tengo cuidaíca, la canto bajito
Y solo la miro a ella
De noche me pongo el disfraz
Látigo de cierto pelo a la cazallera
No siempre me atrevo a expresar
Estas ganas que tengo a ser poseída
Por si alguno se me confunde
Otro dice que no, y algún otro se me asusta
Y ando en territorio sin mapa
Y aviso, esa frase no es mía
Si no hubieseis sido buenos
No tendría estas exigencias en mi lista
Si picas a mi puerta
Vente con flores y cantos
No me traigas otros fangos
Que bastante tengo con los míos
Que en este momento me pillas
El corazón en vergeles
Si no gustas de estas mieles
Crúzate para otra orilla
Si picas a mi puerta
Vente con flores y cantos
No me traigas otros fangos
Que bastante tengo con los míos
Que en este momento me pillas
El corazón en vergeles
Si no gustas de estas mieles
Crúzate para otra orilla
Si picas a mi puerta
Vente con flores y cantos
No me traigas otros fangos
Que bastante tengo con los míos
Que en este momento me pillas
El corazón en vergeles
Si no gustas de estas mieles
Crúzate para otra orilla
Si picas a mi puerta
Vente con flores y cantos
No me traigas otros fangos
Que bastante tengo con los míos
Que en este momento me pillas
El corazón en vergeles
Si no gustas de estas mieles
Crúzate para otra orilla
Y la vieja de la calle
Me ha visto subir pa'l piso
Se la goza imaginando
Mientras se la quema el guiso
Modder
Ik heb geen tijd om excuses te vragen
Voor mijn aanwezigheid en afwezigheid
Het eeuwige vuur trekt aan mij
En ik houd het vast als een wild dier
En de strik om mijn nek, ja
Maar het laat ook een stempel achter
En in het kasteel van 'ik hou van je' ben ik zand
Gloeiend silicium
Ik loop eindeloze odysseeën van interne strijd
Omdat ik de directe vraag niet durf te stellen
Hoe was het in zijn oorsprong, de dolk
Die mijn voorouders doorstak
Die een afschuwelijke angst achterliet
Om te stinken, te verouderen, te verknallen, om oud te worden
Als je niet goed was geweest
Zou deze sap van mijn oorlog niet zijn ontsprongen
Als je op mijn deur klopt
Als je op mijn deur klopt
Tussen de wens om geliefd te worden en het daarna af te stoten
Heb ik genoeg voor een leven lang
De actie bezit me
Mijn ego-zusje, schat, de zangeres
En ik zorg goed voor haar, ik zing zachtjes
En kijk alleen naar haar
's Nachts trek ik het kostuum aan
Een zweep van bepaald haar naar de jager
Ik durf niet altijd te uiten
Deze verlangens om bezeten te worden
Voor het geval iemand me verwart
De één zegt van niet, en een ander schrikt van me
En ik loop op onbekend terrein
En ik waarschuw, die zin is niet van mij
Als jullie niet goed waren geweest
Zou ik deze eisen niet op mijn lijst hebben
Als je op mijn deur klopt
Kom met bloemen en gezang
Breng me geen andere modder
Want ik heb al genoeg met de mijne
Want op dit moment betrap je me
Met mijn hart in bloei
Als je niet van deze honing houdt
Steek dan over naar de andere oever
Als je op mijn deur klopt
Kom met bloemen en gezang
Breng me geen andere modder
Want ik heb al genoeg met de mijne
Want op dit moment betrap je me
Met mijn hart in bloei
Als je niet van deze honing houdt
Steek dan over naar de andere oever
Als je op mijn deur klopt
Kom met bloemen en gezang
Breng me geen andere modder
Want ik heb al genoeg met de mijne
Want op dit moment betrap je me
Met mijn hart in bloei
Als je niet van deze honing houdt
Steek dan over naar de andere oever
Als je op mijn deur klopt
Kom met bloemen en gezang
Breng me geen andere modder
Want ik heb al genoeg met de mijne
Want op dit moment betrap je me
Met mijn hart in bloei
Als je niet van deze honing houdt
Steek dan over naar de andere oever
En de oude vrouw op straat
Heeft me naar boven zien gaan
Ze geniet ervan om zich voor te stellen
Terwijl haar gerecht aan het verbranden is