Yo Aprendí (part. Danay Suárez)
Ta-ra-ra-ra-ta, ta-ra-ra-ra-ta
Tira (ey, hum)
Ta-ra-ra-ra-ta, ta-ra-ra-ra-ta
Tira
Yo aprendí que la mayoría de las veces
Las cosas no son lo que parecen
Que somos una especie que se especializa en mentir
Para así construir un porvenir con mentiras
Cuenta cuántas veces hacemos desaparecer
Con solo una frase lo que no quisiéramos perder
Se nos va la vida, vamos dejando correr
El tren con el amor que solo pasa una vez
Yo aprendí a no burlarme de nadie con arrogancia
Porque yo no sé cuáles serán mis circunstancias
Y la elegancia solo es cosa de ego
La ropa con la que mejor me veo es la del alma
Yo aprendí que la calma es buena consejera
A la hora de tomar decisiones certeras
Que yo no soy la más lista
Pero con el oportunista debo ser una fiera
Y yo sé que uno se puede equivocar
Como un ser humano normal
Que tiene mucho valor que te perdonen
Pero más perdonar
Que no se puede pisotear la palabra
Pisotear la moral
Que el amor no basta cuando el respeto no alcanza
Es como arar en el mar
No soy mejor que nadie, nadie es mejor que yo
Aunque yo no entienda cómo todos quieren parecerse
Cómo la gente se clona, pierde su propia voz
Y no saben hacia dónde caminar al levantarse
Yo aprendí que querer saber todo lo que piensan con respecto a mí
Esa es mi amenaza, es abrirle la puerta a la envidia
Decirle: ¿Cómo está, señora? Entre, está en su casa
Que pasan las cosas, pero los errores pesan
Porque luego se arrastran
Porque luego te aplastan como cadenas del alma
Yo sé cómo se extraño a un hermano cuando te hace falta
Yo sé que a veces el que más sufre es el que más te ama
Yo sé que tendré otra madrugada donde no tengo ni almohada
Ya yo comprendí que la vida es linda, pero no es un cuento de hadas
Yo sé que uno se puede equivocar
Como un ser humano normal
Que tiene mucho valor que te perdonen
Pero más perdonar
Que no se puede pisotear la palabra
Pisotear la moral
Que el amor no basta cuando el respeto no alcanza
Es como arar en el mar
Eh, eh, eh, eh, eh, eh, eh
(Como arar en el mar)
Ik Heb Geleerd (ft. Danay Suárez)
Ta-ra-ra-ra-ta, ta-ra-ra-ra-ta
Gooi (ey, hum)
Ta-ra-ra-ra-ta, ta-ra-ra-ra-ta
Gooi
Ik heb geleerd dat de meeste dingen
Niet zijn wat ze lijken
Dat we een soort zijn die zich specialiseerd in liegen
Om zo een toekomst te bouwen met leugens
Tel hoeveel keer we laten verdwijnen
Met slechts één zin wat we niet willen verliezen
Het leven glipt ons door de vingers, we laten het gaan
De trein met de liefde die maar één keer voorbij komt
Ik heb geleerd om niet met arrogantie iemand uit te lachen
Want ik weet niet wat mijn omstandigheden zullen zijn
En elegantie is slechts een kwestie van ego
De kleren waarin ik het beste uitzie zijn die van de ziel
Ik heb geleerd dat rust een goede raadgever is
Bij het nemen van belangrijke beslissingen
Dat ik niet de slimste ben
Maar met de opportunist moet ik een beest zijn
En ik weet dat je je kunt vergissen
Als een normaal mens
Het is heel waardevol om vergeven te worden
Maar nog meer om te vergeven
Dat je het woord niet kunt vertrappen
De moraal niet kunt vertrappen
Dat liefde niet genoeg is als respect ontbreekt
Het is als ploegen in de zee
Ik ben niet beter dan iemand, niemand is beter dan ik
Ook al begrijp ik niet hoe iedereen zo wil lijken
Hoe mensen zich klonen, hun eigen stem verliezen
En niet weten waar ze naartoe moeten lopen als ze opstaan
Ik heb geleerd dat willen weten wat iedereen over mij denkt
Dat is mijn bedreiging, het opent de deur naar jaloezie
Zeggen: Hoe gaat het, mevrouw? Kom binnen, u bent thuis
Want dingen gebeuren, maar fouten wegen zwaar
Omdat ze je dan meeslepen
Omdat ze je dan verpletteren als ketens van de ziel
Ik weet hoe je een broer mist als hij er niet is
Ik weet dat soms degene die het meest lijdt degene is die het meest van je houdt
Ik weet dat ik weer een ochtend zal hebben zonder kussen
Ik heb al begrepen dat het leven mooi is, maar geen sprookje
Ik weet dat je je kunt vergissen
Als een normaal mens
Het is heel waardevol om vergeven te worden
Maar nog meer om te vergeven
Dat je het woord niet kunt vertrappen
De moraal niet kunt vertrappen
Dat liefde niet genoeg is als respect ontbreekt
Het is als ploegen in de zee
Eh, eh, eh, eh, eh, eh, eh
(Als ploegen in de zee)