Yemen
Me da pánico mi propio ego
Ciego de mí mismo llego
Hasta el mismísimo Olimpo
Y le pego fuego al puto monte
Hogar de ridículos dioses
Mi nombre se eleva entre humo y cenizas
Reluce en el horizonte
Las manos arriba y nadie se mueve
Es un MC gastando saliva, normal que me deshueve
Normal que cuando llegue el jeque se desmelenen
Incluso travestidos e hipócritas
Me odian, pero me temen
Cuando sucede mi semen
Del ritmo brotan plantas exóticas
Y dos aves nórdicas deciden que anidan
En este vergel, edén que emerge del Yemen
¿Tienes sed de mis crónicas? Pues bebe de este té
De palabras aromáticas que recolecté
Si mi cuaderno fuera un postre, sería un hojaldre
De higos, nueces y miel, una crepé de hiel para ti, infiel
Me negaste tres veces como Pedro a Jesús
Ahora vuelves al maestro y aunque no me mereces
Me arrodillo y te lavo los pies
Te ofrezco pan con aceite
Todo para tu dolorosonoro deleite, co
Te duele, te, te, te duele
Te duele, pero te, te duele tan bien
Te duele, te, te, te duele
Te duele, pero te, te duele tan bien
¿Qué tal unas cometas de frambuesa?
Y tú dijiste: Sí, pero en vez de hilo, regaliz
Yo soy el nuevo Willy Wonka
Venid niños a mí, más con mi estilo no busquéis bronca
Yo soy el Sol que alumbra calles cuando el cielo es gris
Yo leo el futuro de MC's en la espuma de mi pis
Fin de la mediocridad, vuelve el loco astrónomo
Alquimista soy yo, transformo el plomo en oro
Como un sangriento cascabel, a media noche
Me despierta un pensamiento del que salen miles
Y de estos miles quedan cien, diez, dos
Un solo verso gana esta lucha atroz
Mis visiones llenaron expedientes en la NASA
Científicos chinos se plantaron en mi casa
Preguntan por el domador de OVNIs
¿Cómo lo haces?
Mediante astrolenguaje, ese es mi extraño bagaje
¿No te pasa que al oír la mierda auténtica
Sientes lo tuyo artificial, y simple métrica?
Dudaste de mis fuerzas y te llevaste un buen zas
¿Qué tal te ves comiendo mierda?
Mientras sueltas esas rimas flojas, ¿de qué te quejas?
¿Te has parado a revisar tus hojas? ¿Lo que reflejas?
Lo que pienso yo es que estás perdido, estás jodido
No has medido en que te has metido en tremendo lío
Esto del rap, co, mejor escucha a Kase. O
Con Lírico y con Hate hace tremendo trío
En Zaragoza no hace fresco, hace más bien frío
Como la poza de un río en estío mi estilo es tío
Aspiro al papado, os pido pues que me llaméis Pío
¿Pero qué cojones digo? Si yo con brío
Me cago en ese puto obispo de Lucifer siervo sombrío
¡Hijo de puta, ya podrás con críos!
Desvaríos varios, no escatimo escarnios
¿Con qué derecho hablan de Dios estos demonios?
También hay curas buenos, también hay seres plenos
Los menos gozan de poca promo, ascetas
En este planeta de memos
Soy poeta y viajo más que tus astronautas
Soy poeta y yo jamás respeté tus pautas
¿Cuántas noches me pasé yo delante del papel
Diseñando llaves para tus jaulas?
Y si el placer fuera solo ausencia de dolor
Y si el dolor se borrara como las manchas
Si hubiera tintes para el corazón
No habría una razón por la que rimar hasta las tantas
Sí
Me duele, me, me, me duele
Me duele, pero me, me duele tan bien
Me duele, me, me, me duele
Me duele, pero me, me duele tan bien
Me duele, me, me, me duele
Me duele, pero me, me duele tan bien
Me duele, me, me, me duele
Me duele, pero me, me duele tan bien
Jemen
Ik krijg paniek van mijn eigen ego
Blind voor mezelf kom ik aan
Tot op de hoogste Olympus
En ik steek het verdomde bos in brand
Huis van belachelijke goden
Mijn naam stijgt op tussen rook en as
Schittert aan de horizon
Handen omhoog en niemand beweegt
Het is een MC die zijn speeksel verspilt, normaal dat ik je afleid
Normaal dat als de sjeik arriveert, ze losgaan
Zelfs travestieten en hypocrieten
Ze haten me, maar ze vrezen me
Wanneer het gebeurt, mijn zaad
Uit de beat groeien exotische planten
En twee noordelijke vogels besluiten te nestelen
In deze tuin, een paradijs dat opkomt uit Jemen
Heb je dorst naar mijn kronieken? Drink dan van deze thee
Van aromatische woorden die ik heb verzameld
Als mijn schrift een dessert was, zou het een bladerdeeg zijn
Van vijgen, noten en honing, een crepe van gal voor jou, ontrouwe
Je hebt me drie keer ontkend zoals Petrus Jezus
Nu kom je terug naar de meester en hoewel je me niet verdient
Val ik op mijn knieën en was je voeten
Ik bied je brood met olie aan
Alles voor jouw pijnlijke genot, co
Het doet pijn, het, het, het doet pijn
Het doet pijn, maar het, het doet zo goed pijn
Het doet pijn, het, het, het doet pijn
Het doet pijn, maar het, het doet zo goed pijn
Wat dacht je van frambozenvliegers?
En jij zei: Ja, maar in plaats van draad, drop
Ik ben de nieuwe Willy Wonka
Kom kinderen naar mij, maar zoek geen ruzie met mijn stijl
Ik ben de zon die straten verlicht als de lucht grijs is
Ik lees de toekomst van MC's in het schuim van mijn pis
Einde van de middelmatigheid, de gekke astronoom is terug
Ik ben de alchemist, ik verander lood in goud
Als een bloederige rammelaar, midden in de nacht
Word ik wakker van een gedachte waar duizenden uit voortkomen
En van die duizenden blijven er honderd, tien, twee
Één enkel vers wint deze wrede strijd
Mijn visioenen vulden dossiers bij de NASA
Chinese wetenschappers stonden voor mijn deur
Ze vragen naar de temmer van UFO's
Hoe doe je dat?
Via astrolanguage, dat is mijn vreemde bagage
Heb je niet het gevoel dat als je de echte shit hoort
Je jouw kunstmatig en simpele metriek voelt?
Je twijfelde aan mijn krachten en kreeg een goede klap
Hoe zie je eruit als je shit eet?
Terwijl je die zwakke raps loslaat, waar zeur je over?
Heb je je bladen al eens bekeken? Wat je reflecteert?
Wat ik denk is dat je verloren bent, je bent verdoemd
Je hebt niet beseft waar je in bent beland, in een enorme puinhoop
Dit van rap, co, luister beter naar Kase. O
Met Lírico en Hate vormt hij een geweldig trio
In Zaragoza is het niet fris, het is eerder koud
Als de poel van een rivier in de zomer, mijn stijl is man
Ik streef naar het pausdom, ik vraag jullie me Pio te noemen
Maar wat de fuck zeg ik? Als ik met flair
De verdomde bisschop van Lucifer, sombere dienaar, de grond in boor
Klootzak, je kunt het wel met kinderen
Diverse waanzin, ik spaar geen schande
Met welk recht praten deze demonen over God?
Er zijn ook goede priesters, er zijn ook volle wezens
De weinigen genieten van weinig promotie, asceten
Op deze planeet van domkoppen
Ik ben dichter en reis meer dan jouw astronauten
Ik ben dichter en ik heb nooit jouw regels gerespecteerd
Hoeveel nachten heb ik voor het papier gezeten
Sleutels ontwerpend voor jouw kooien?
En als genot alleen afwezigheid van pijn was
En als pijn vervaagde als vlekken
Als er kleurstoffen voor het hart waren
Zou er geen reden zijn om tot in de vroege uurtjes te rijmen
Ja
Het doet pijn, het, het, het doet pijn
Het doet pijn, maar het, het doet zo goed pijn
Het doet pijn, het, het, het doet pijn
Het doet pijn, maar het, het doet zo goed pijn
Het doet pijn, het, het, het doet pijn
Het doet pijn, maar het, het doet zo goed pijn
Het doet pijn, het, het, het doet pijn
Het doet pijn, maar het, het doet zo goed pijn