Anhedonia
Urojenia spychaja w przepasc nas
Pelzam po dnie odbijam sie od scian
Dni kochanie nie latwych nadszedl czas
Pelzaj po mnie nie czuja cieazaru nas
Daj z siebie cos czego mi nigdy dosc
Wnikaj az kochanie w ciala katatonie
Brzmi banalnie wyssnay z palca strach
Lecz w twej glowie co z Ciebie wyssie ja
To dam o czym to rade dasz no kto?
Wnikaj az kochanie w ciala katatonie
Wnikaj az stracisz oddech w jutra anhedonie
Wkoncu daj z siebie cos czego mi nigdy dosc
No to daj z siebie cos czego mi nigdy dosc
Wnikaj az kochanie w ciala katatonie
Wnikaj az stracisz oddech w jutra anhedonie
Anhedonia
Las ilusiones nos empujan al abismo
Arrastro por el fondo, rebotando en las paredes
Los días, cariño, llegó el momento de lo difícil
Arrástrate sobre mí, no sienten el peso de nosotros
Da algo de ti mismo, algo que nunca me basta
Penetra hasta el amor en cuerpos catatónicos
Suena trivial, sacado de la nada el miedo
Pero en tu cabeza, ¿qué sacarás de ti?
¿Qué darás sobre lo que te aconsejarás, quién?
Penetra hasta el amor en cuerpos catatónicos
Penetra hasta que pierdas el aliento en la anhedonia del mañana
Finalmente, da algo de ti mismo, algo que nunca me basta
Entonces, da algo de ti mismo, algo que nunca me basta
Penetra hasta el amor en cuerpos catatónicos
Penetra hasta que pierdas el aliento en la anhedonia del mañana