Maria Tristezza
Vieni da me-ama mia, ama mi per sempre...
Am Piz da Peres steigt er hoch hinauf
als ihm der Berg mit Gewitter droht
Wolken zieh'n schon über's Fanestal hin
im letzten Abendrot
Er sucht Schutz vor dieser Naturgewalt
verliert im Fels schon beinah den Halt
da sieht er nicht weit vor sich
eine Hütte steh'n
und ein Mädchen bringt im dort
Brot und Wein
so trauirg schön ist es ganz allein
es sagt: Ich bin froh, Dich bei mir zu seh'n
Maria Tristezza
...Maria Tristezza...
hat noch kein Mann berührt
...donami il tuo tempo...
das Schicksal der Berge
...Bambina Tristezza...
hat ihn zu ihr geführt
...lasciaci sognare...
Und die Sterne malten in der Nacht
ein Bild, in dem die Sonne lacht
für ihn und das Mädchen Tristezza
... ama mi, ama mi per sempre, ama mi...
Als früh am Morgen der Himmel erglüht
steigt er hinunter vom Felsendom
unten im Dorf fragt man, was ist gescheh'n
erzähl' uns doch davon
Plötzlich flüstert alles rings um ihn her
Tristezza lebt doch schon lang nicht mehr
es bleibt nur die Sehnsucht und ihre Phantasie
Sie ist da wie Träume und Ewigkeit
Geheimnis, das Dir im Herzen bleibt
sei stark, denn vergessen wirst Du sie nie
Maria Tristezza
...Maria Tristezza...
hat noch kein Mann berührt
...donami il tuo tempo...
das Schicksal der Berge
...Bambina Tristezza...
hat ihn zu ihr geführt
...lasciaci sognare...
Und die Sterne malten in der Nacht
ein Bild, in dem die Sonne lacht
für ihn und das Mädchen Tristezza
... ama mi, ama mi per sempre, ama mi...
Maria Tristezza
Kom bij me, mijn lief, hou van me voor altijd...
Op de Piz da Peres klimt hij hoog omhoog
terwijl de berg dreigt met onweer
Wolken trekken al over het Fanestal heen
in de laatste avondgloed
Hij zoekt beschutting voor deze natuurkracht
verliest bijna zijn grip op de rotsen
en daar ziet hij niet ver voor zich
een hut staan
en een meisje brengt hem daar
brood en wijn
zo treurig mooi is het helemaal alleen
ze zegt: Ik ben blij je bij me te zien
Maria Tristezza
...Maria Tristezza...
heeft nog geen man aangeraakt
...geef me je tijd...
het lot van de bergen
...Bambina Tristezza...
heeft hem naar haar geleid
...laat ons dromen...
En de sterren schilderden in de nacht
een beeld waarin de zon lacht
voor hem en het meisje Tristezza
... hou van me, hou van me voor altijd, hou van me...
Als vroeg in de ochtend de lucht opvlamt
daalt hij af van de rotsen
beneden in het dorp vraagt men, wat is er gebeurd
vertel ons erover
Plotseling fluistert alles om hem heen
Tristezza leeft al lang niet meer
er blijft alleen verlangen en haar fantasie
Ze is er als dromen en eeuwigheid
Een geheim dat in je hart blijft
wees sterk, want je zult haar nooit vergeten
Maria Tristezza
...Maria Tristezza...
heeft nog geen man aangeraakt
...geef me je tijd...
het lot van de bergen
...Bambina Tristezza...
heeft hem naar haar geleid
...laat ons dromen...
En de sterren schilderden in de nacht
een beeld waarin de zon lacht
voor hem en het meisje Tristezza
... hou van me, hou van me voor altijd, hou van me...
Escrita por: Manfred Obernosterer