Oep het kerkhof
De katten die zijn baas hier oep het karekof
Ze lopen langs de stenen van het karekof
Ze wassen zich , ze luieren oep ne marmeren zarek
Ze wrijven langs mijn benen oep het karekof
de blare liggen stil hier oep het karekof
De lucht die lijkt zo kil hier oep het karekof
ge hoort de wind wel suisen , maar toch voelde giene zucht
Het klinkt als stil gefluister oep het karekof
Ik zoek naar uwe naam hier oep het karekof
gebeiteld in een kruis hier oep het karekof
mijn gedachten springen terug naar dien avond vol plezier
na zijn wij hier terug samen oep het karekof
Kweet echt nie wa te zeggen oep het karekof
Ik mis a na da g'hier ligt oep het karekof
Roekeloos en zat ree kik a toen terug naar huis
en deur mij ligde gij hier oep het karekof
De rolstoel knapst de kiezels van het karekof
ne kater streelt mijn been hier oep het karekof
een schoon troostend gebaar , maar kweur der toch niks van gewaar
en schreeuwend verlaat ik terug het karekof
En el cementerio
Los gatos que son dueños aquí en el cementerio
Ellos caminan junto a las piedras del cementerio
Se lavan, se relajan en un mármol frío
Se frotan contra mis piernas en el cementerio
Las hojas yacen quietas aquí en el cementerio
El aire parece tan frío aquí en el cementerio
Se escucha el viento susurrar, pero no se siente ninguna brisa
Suena como un susurro silencioso en el cementerio
Busco tu nombre aquí en el cementerio
Grabado en una cruz aquí en el cementerio
Mis pensamientos vuelven a aquella noche llena de diversión
Ahora estamos juntos de nuevo aquí en el cementerio
Realmente no sé qué decir en el cementerio
Te extraño ahora que estás aquí en el cementerio
Irresponsable y ebrio te llevé de vuelta a casa esa vez
Y ahora yaces aquí en el cementerio
La silla de ruedas cruje sobre las piedras del cementerio
Un gato acaricia mi pierna aquí en el cementerio
Un gesto reconfortante, pero no siento nada de ello
Gritando, dejo atrás el cementerio