395px

réveil

Katastroof

ontwaken

de zon schijnt door de ruiten, het is nen nieven dag
ik blijf nog efkes soezen, beneje klinkt gelach
ik denk dat da oe kinderen zen, die zen al uren oep
hoe zen'k hier terechtgekomen, mensen mensen, wat een soep

ginder zen mijn sokken, wa verder hangt mijn broek
en een van mijn twee schoenen zien kik liggen in nen hoek
ik draai mijn eigen oem, gij doet alsof ge slaapt
allee vooruit wer efkes mijne moed bijeen geraapt

ik kijk oep mijn horloge, 'k verschiet m'n eigen dood
twintig van den elven, zenne kik ne stoemme kloot
weer in slaap gevallen is 't eerste da'k besef
en die van ons zal thuis weer zitten wachten met zo'n bef

en stillekes komt het trug waddat er gisteren is gebeurd
wa langer blijven plakken, veel gezopen, wa gezeurd
en 't is hier in bed geëindigd, herinner ik mij, oep't lest
maar het zal na al dien drank wel gene vette zijn gewest

sorry da'k oe wakker maak, och ge zijt ne schat
maar de nacht is weer voorbij en w'hebben het gehad
bleft gij nog maar wa liggen, ge mut voor mij niks doen
ik gaan toch direkt de deur uit naar mijn wijf en naar m'n joeng

of 'k zal maar "kinderen" zeggen, want soems zen die wel lief
en misschien alleen voor hun begin'k ni alles oepternief
maar heeft het eigenlijk nog wel zin te blijven wonen bij een vrouw
waar ik helemaal niks voorvoel en totaal ni meer van hou

Jos Gijsen oep de radio en gij oep het twalet
alle wa gonne kik na doen: te bed of ni te bed?
'k maak van m'n hart ne steen en ik klee m'n eigen aan
mijne geest begint te werken nu da'k vroem naar huis mut gaan

ik zal wel iet verzinnen, ja ik lieg er wat oep los
ik zal zeggen da'k vannacht zijn blijven slapen bij de Jos
maar hoelang hou'k da nog vol met al die leugens, ik beken
dakkik onder mijn façaad ne vuile laffe klootzak zen

réveil

le soleil brille à travers les fenêtres, c'est un jour de merde
je reste encore un peu à traîner, en bas on entend des rires
je pense que ce sont tes enfants, qui sont là depuis des heures
comment je me suis retrouvé ici, putain, quel bazar

là-bas sont mes chaussettes, où est mon pantalon
et une de mes deux chaussures traîne dans un coin
je me retourne, toi tu fais semblant de dormir
allez, reprends-toi un peu, rassemble ton courage

je regarde ma montre, je meurs de peur
dix heures vingt, putain, je suis un vrai débile
je me rends compte que je me suis encore endormi
et celle qui m'attend à la maison va encore faire la gueule

et doucement ça revient, ce qui s'est passé hier
rester un peu plus longtemps, beaucoup bu, un peu râlé
et ça s'est terminé ici dans le lit, je me souviens, à la fin
mais après tout ce vin, ça n'a pas dû être terrible

désolé de te réveiller, oh tu es un amour
mais la nuit est déjà finie et on a eu notre dose
reste encore un peu allongée, tu n'as rien à faire pour moi
je vais directement sortir par la porte vers ma femme et mon gosse

ou je vais dire "enfants", parce qu'ils sont parfois adorables
et peut-être juste pour eux, je ne recommence pas tout à zéro
mais est-ce que ça vaut encore le coup de vivre avec une femme
pour qui je ne ressens rien et dont je ne suis plus du tout amoureux

Jos Gijsen à la radio et toi aux toilettes
tout ce que je vais faire : au lit ou pas au lit ?
je fais de mon cœur une pierre et je m'habille
mon esprit commence à travailler maintenant que je dois rentrer chez moi

je vais bien inventer quelque chose, ouais je vais un peu mentir
je vais dire que j'ai passé la nuit chez Jos
mais combien de temps je vais tenir avec tous ces mensonges, je l'avoue
que je suis sous mon masque un sale lâche fils de pute