Beprotybës Ironija
Graþu iðeiti ið proto auðtant
Kai þvaigþdës mirðta akyse
Ir akyse telieka aukðtis
Lyg nuðautajam apkase
Graþu nuogam uþlipti ant stogo
Kaip katei ar lunatikui
Ir ðokt þemyn á rojaus sodà,
Kur kaunasi herojai antikos..
La ironía de la belleza
Caminando con orgullo desde el principio
Y las lágrimas caen en los ojos
Y en los ojos queda la soledad
Como un abrazo para el desamparado
Caminando desnudo por el tejado
Como un gato o un lunático
Y saltando hacia el jardín del Edén,
Donde se avergüenzan los héroes de la antigüedad..