395px

Vleugels

Katia Guerreiro

Asas

É no teu corpo que invento
Asas para o sofrimento
Que escorre do meu cansaço.
Só quem ama tem razão
Para entender a emoção
Que me dás no teu abraço.
Eu quero lançar raízes
E viver dias felizes
Na outra margem da vida.
Solta os cabelos ao vento,
Muda em riso esse lamento,
Apressemos a partida.

Aceita o meu desafio,
Embarca neste navio,
Rumo ao sol e ao futuro.
Corta comigo as amarras
Que nos prendem como garras
A um passado tão duro.

Esquece o tempo e a dor,
Pensa só no nosso amor,
Vem, dá-me a tua mão.
Sobe comigo a encosta,
Porque quando a gente gosta
Ninguém cala o coração.

Vleugels

Het is op jouw lichaam dat ik uitvind
Vleugels voor het lijden
Dat stroomt uit mijn vermoeidheid.
Alleen wie liefheeft heeft reden
Om de emotie te begrijpen
Die je me geeft in jouw omhelzing.

Ik wil wortels planten
En gelukkige dagen leven
Aan de andere oever van het leven.
Laat je haar in de wind waaien,
Verander dit geklaag in een lach,
Laten we de reis bespoedigen.

Accepteer mijn uitdaging,
Stap aan boord van dit schip,
Op weg naar de zon en de toekomst.
Snijd samen met mij de touwen
Die ons vasthouden als klauwen
Aan een verleden zo zwaar.

Vergeet de tijd en de pijn,
Denk alleen aan onze liefde,
Kom, geef me jouw hand.
Klim met me de helling op,
Want als je van iemand houdt
Kan niemand het hart stilhouden.

Escrita por: