Perfect Circle
A mask is easily placed,
On a betrayed and broken face.
A disguise to hide the past,
When you mapped out my skin and made the memories last.
Some things are never erased,
And I have run when I've been chased,
By recollections of you and me falling off our homemade castle
And even when I'm walking straight I always end up in a perfect circle.
Oh I try but I just can't wait,
To break out of this perfect circle.
'Cos giving into old temptation,
Is like that common twitch.
Oh the silly stupid realisation,
The more you scratch the more you itch.
Why am I fighting, what's it for,
Must let my mask drop to the floor.
My scars I shouldn't hide from the people who are on my side,
Rolling up my sleeves to fight against,
All the things I locked up and all the things I fenced.
But it's time to let it out so we can build a brand new castle.
And even when I'm walking straight I always end up in a perfect circle.
Oh I try but I just can't wait,
To break out of this perfect circle.
'Cos giving into old temptation,
Is like that common twitch.
Oh the silly stupid realisation,
The more you scratch the more you itch.
And even when I'm walking straight I always end up in a perfect circle.
Oh I try but I just can't wait,
To break out of this perfect circle.
'Cos giving into old temptation,
Is like that common twitch.
Oh the silly stupid realisation,
The more you scratch the more you itch.
The more you scratch the more you itch
Perfecte Cirkel
Een masker is snel opgezet,
Op een verraden en gebroken gezicht.
Een vermomming om het verleden te verbergen,
Toen je mijn huid in kaart bracht en de herinneringen deed blijven.
Sommige dingen worden nooit gewist,
En ik ben weggelopen als ik werd achtervolgd,
Door herinneringen aan jou en mij die van ons zelfgebouwde kasteel vielen.
En zelfs als ik rechtop loop eindig ik altijd in een perfecte cirkel.
Oh, ik probeer het, maar ik kan gewoon niet wachten,
Om uit deze perfecte cirkel te breken.
Want toegeven aan oude verleiding,
Is als die gewone tik.
Oh, de domme, stomme realisatie,
Hoe meer je krabt, hoe meer je jeuk krijgt.
Waarom vecht ik, waar is het voor,
Moet mijn masker op de grond laten vallen.
Mijn littekens moet ik niet verbergen voor de mensen die aan mijn zijde staan,
Mijn mouwen oprollen om te vechten tegen,
Alle dingen die ik heb opgesloten en alle dingen die ik heb omheind.
Maar het is tijd om het eruit te laten zodat we een gloednieuw kasteel kunnen bouwen.
En zelfs als ik rechtop loop eindig ik altijd in een perfecte cirkel.
Oh, ik probeer het, maar ik kan gewoon niet wachten,
Om uit deze perfecte cirkel te breken.
Want toegeven aan oude verleiding,
Is als die gewone tik.
Oh, de domme, stomme realisatie,
Hoe meer je krabt, hoe meer je jeuk krijgt.
En zelfs als ik rechtop loop eindig ik altijd in een perfecte cirkel.
Oh, ik probeer het, maar ik kan gewoon niet wachten,
Om uit deze perfecte cirkel te breken.
Want toegeven aan oude verleiding,
Is als die gewone tik.
Oh, de domme, stomme realisatie,
Hoe meer je krabt, hoe meer je jeuk krijgt.
Hoe meer je krabt, hoe meer je jeuk krijgt.