badakit
triste zaudenean goibelduta
begiak itxi eta amets egiten duzu
kolore artean esnatuaz
ohe hutsaren berotasun faltsuan
kalean barrena ormetako
pintada gorriz laztanduaz eskua
jada ulertu dut behin eta berriz
garbitu arren zikinik dagoela
eta nire artean pentsatzen dut
entzuten diren gezur denen egiaz
dena da polita desberdina
begi aurrean ikusten ez duguna
badakit urruti zu sentitu arren
sarri oroitzen zarela
inoiz ez duzula aukerarik izan
bake eta guda hautatzeko
berandu da horretarako
behar zaitut laztana
bihotzaren taupada.
Lo sé
Cuando estás triste y perdido
cierras los ojos y sueñas
entre colores te despiertas
en la falsa soledad de una cama vacía
caminando por las calles de recuerdos
pintando de rojo la mano temblorosa
ya he entendido una y otra vez
que aunque limpies sigue sucio
y en mi mente pienso
en la verdad de todas las mentiras que escucho
todo es bonito y diferente
lo que no vemos delante de nuestros ojos
Lo sé, aunque te sientas lejos
a menudo recuerdas
que nunca tuviste opción
para elegir entre paz y guerra
es tarde para eso
necesito tu mano
el latido del corazón.