Pamuk
Bile bile sen bir kahkaha,
Bense latife olamadýk yine...
Gece güneþim (kalan ateþim) düþünmeden söndün,
Kalbimi serinlettin,
Bu defa boyun eydim,
Hangi güvercin atlamýþ çatýdan?
Ya da hangi balýk denize hesap yapýp akýllýca?
Bile bile sen bir kahraman,
Ben bir hikaye,
Sessiz film gibi çaresiz sustum...
Bugün pamuk kalbinden taþýnýyorum,
Masal diyarlara (dünyalara) göç edip yeniliyorum,
Her göz yaþý sana,her hatýra bana
Ýnanamýyorum sensiz kaldým yine...
Bile bile sen bir günahkâr bense bir günah olamadýk yine...
Algodón
Sabías que eras una risa,
Y yo no pude ser divertido de nuevo...
Mi sol nocturno (mi fuego restante) se apagó sin pensar,
Enfriaste mi corazón,
Esta vez me rendí,
¿Qué paloma ha saltado del tejado?
¿O qué pez ha hecho cuentas sabiamente en el mar?
Sabías que eras un héroe,
Yo una historia,
En silencio, como en una película, callé sin remedio...
Hoy me mudo desde tu corazón de algodón,
Emigrando a tierras de cuentos (mundos) me renuevo,
Cada lágrima es para ti, cada recuerdo es para mí,
No puedo creer que me quedé sin ti de nuevo...
Sabías que eras pecador, yo no pude ser un pecado de nuevo...