395px

Paraíso perdido

Kerobia

Paradisua

Gauari erronka egitea
hotzaren testigu
beharrezkotzat jotzea
sentimenak sufrituz.

Behin luma batek idatzi zuen
samina gaindituz:
"ez ezazu atzera begiratu
itzalak irentsiko zaitu".

Gurea zen bizia, bizia, irria
gurea paradisua, itsua, galdua.
Noizbait esnatuko al naiz?
Ari naiz, hasi naiz
amildegia non ote den
ikusten saiatzen.

Paraíso perdido

Desafiar la noche
testigo del frío
escribir por necesidad
sufriendo los sentimientos.

Una vez una lágrima escribió
superando el dolor:
'no mires atrás
las sombras te quemarán'.

Nuestra vida era, era, risa
nuestro paraíso, frío, perdido.
¿Alguna vez despertaré?
Estoy, comienzo
buscando donde está
intentando ver.

Escrita por: