Distortion!!
踏みつけられた孤独とペダルから
fumitsukerareta kodoku to pedaru kara
何度も鳴り響く音色が頬に伝う
nandomo narihibiku neiro ga hoho ni tsutau
打ちつけられた孤独に素足のリズムが
uchitsukerareta kodoku ni sunea no rizumu ga
重なって確かな鼓動になる
kasanatte tashika na kodou ni naru
誰か心のノイズを取って
dareka kokoro no noizu wo totte
私を覗いてよ
watashi wo nozoite yo
誰も心の奥には入れないけれど
daremo kokoro no oku ni wa irenai keredo
期待してしまうそんな夜
kitai shite shimau sonna yoru
distortion it's motion 始まったらもう止まらない
distortion it’s motion hajimattara mou tomaranai
明台も静体で震わせられるさ そうだろう
meidai mo seitai de furuwaserareru sa sou darou
ディスコード いつもそう 交じり合わないその心を
disukoodo itsumo sou majiwaranai sono kokoro wo
繋ぎたい 弾っこでも
tsunagitai hajikko demo
投げつけられた言葉がいつまでも
nagetsukerareta kotoba ga itsu made mo
なんだか消えないまま夕暮れの影みたいに
nandaka kienai mama yuugure no kage mitai ni
追いかけられて止まれば飲み込まれそうで
oikakerarete tomareba nomikomaresou de
必死で走ってまた夜を待つんだ
hisshi de hashitte mata yoru wo matsun da
distortion it's motion 始まったらもう怖くない
distortion it’s motion hajimattara mou kowakunai
騒音と轟音で忘れられるから そうだろう
souon to gouon de wasurerareru kara sou darou
ディスボード 電源を繋ぐ星明かりのように
disu boodo dengen wo tsunagu hoshi akari no you ni
光らせ 私だけの音
hikaridase watashi dake no oto
ギターの弦が揺れるたび
gitaa no gen ga yureru tabi
揺るがないものに変わってゆく
yuruganai mono ni kawatte yuku
指先が硬くなるたび
yubisaki ga kataku naru tabi
この石も硬くなるの
kono ishi mo kataku naru no
distortionの音色これっぽっちじゃまだ終わらない
distortion no neiro koreppocchi ja mada owaranai
最前で肺芸を受け止めてみてよ 今夜も
saizen de hai gein wo uketomete mite yo konya mo
distortion it's motion 始まったらもう止まらない
distortion it’s motion hajimattara mou tomaranai
制限も経験で塗り替えられるさ そうだろう
seigen mo keiken de nurikaerareru sa sou darou
ディストーション いつもそう 左脳追い越して心が
disutooshon itsumo sou sanou oikoshite kokoro ga
走り出す 君の方へと
hashiridasu kimi no hou e to
次の音にエスコート
tsugi no oto ni esukooto
日々の憂いにdistortion
hibi no urei ni distortion
独りの夜鳴らすコード
hitori no yoru narasu koodo
君も同じかい？理想像
kimi mo onaji kai? risouzou
追いかけた日々Fコード
oikaketa hibi f koodo
かき鳴らすんだdistortion
kakinarasun da distortion
ボリュームを振り切るよ
boryuumu wo furikiru yo
Vervorming!!
Verpletterde eenzaamheid en de pedalen
De klanken weerklinken keer op keer op mijn wangen
De ritmes van blote voeten op de geslagen eenzaamheid
Vormen samen een zekere hartslag
Iemand, haal de ruis uit mijn hart
Kijk eens naar me
Niemand kan echt binnenin mijn hart komen
Maar zo'n nacht laat me hopen
vervorming, het is beweging, als het begint, stopt het niet meer
Zelfs de ochtend kan stil trillen, dat klopt toch?
Discord, altijd zo, die harten die niet mengen
Ik wil ze verbinden, zelfs met een sprongetje
De woorden die naar me gegooid worden, verdwijnen niet
Ze blijven hangen als schaduwen in de schemering
Als ik achtervolgd word en stop, lijk ik wel opgeslokt te worden
Dus ren ik wanhopig en wacht weer op de nacht
vervorming, het is beweging, als het begint, ben ik niet meer bang
Omdat ik kan vergeten door het lawaai en de donder, dat klopt toch?
Disboard, zoals sterrenlicht dat de stroom verbindt
Laat me stralen, mijn eigen geluid
Elke keer als de snaren van de gitaar trillen
Verandert het in iets dat niet wankelt
Elke keer als mijn vingertoppen verharden
Wordt deze steen ook harder
De klank van vervorming is nog lang niet voorbij
Vang de longkunst in de voorste rij, ook vanavond
vervorming, het is beweging, als het begint, stopt het niet meer
Beperkingen worden herschreven door ervaring, dat klopt toch?
Vervorming, altijd zo, het hart dat de linkerhersenhelft voorbijstreeft
Begint te rennen, richting jou
De volgende klank escorteren
De dagelijkse zorgen met vervorming
De akkoorden van een eenzame nacht
Ben jij ook zo? Het ideale beeld
De dagen die ik achtervolgde, F-akkoord
Ik speel het luid, vervorming
Ik draai de volumeknop helemaal open