Hitoribocchi Tokyo
ひとりぼっち 東京 やさしくない 町に おりた
hitoribocchi tokyo yasashikunai machi ni orita
ひとの波に のって ぬける 駅の改札
hito no nami ni notte nukeru eki no kaisatsu
すれちがう ひとのしらない においに なぜか
surechigau hito no shiranai nioi ni nazeka
なつかしい 思い出が めぐってる
natsukashii omoide ga megutteru
よみがえる
yomigaeru
えきまえ ファストフード あげたての ポテトは ラッキー
ekimae fasuto fuudo agetate no poteto wa rakkii
ゆるやかに くだる 坂道を 歩いて
yuruyaka ni kudaru sakamichi wo aruite
ふみきりの 音 とおく 聞こえた 気がする
fumikiri no oto tooku kikoeta ki ga suru
それでも うしろ ふりむかずに すすむよ
sore demo ushiro furimukazu ni susumu yo
いくよ？ せーの！ 思い ドアを おせば
iku yo? seeno! omoi doa wo oseba
かわれるような 気がして
kawareru you na ki ga shite
ギターの音が 熱くなるのは
gitaa no oto ga atsuku naru no wa
わたしの中に 青い 炎があるから
watashi no naka ni aoi honoo ga aru kara
かさなる声が 耳に 届いてる あいだは
kasanaru koe ga mimi ni todoiteru aida wa
さみしくないんだよ
samishikunain da yo
ちょっと やさしく 見えた 東京
chotto yasashiku mieta tokyo
さみしがり 東京 みんな ひとりきり なんだ
samishigari tokyo minna hitori kiri nan da
だから また 誰かと つながり 会いたいの
dakara mata dareka to tsunagari aitai no
なんだっていいよ 好きなものやことなら ハッピー
nandatte ii yo suki na mono ya koto nara happii
ぜったい 共通言語が あるよ
zettai kyoutsuu gengo ga aru yo
あのさ！ なに？ 言えない 夢ばかりだ
ano sa! naani? ienai yume bakari da
けど、いつか 聞いてね
kedo, itsuka kiite ne
きっと 君になら
kitto kimi ni nara
ギターの音が ヒズんでるのは
gitaa no oto ga hizunderu no wa
わたしの中に 青い 炎があるから
watashi no naka ni aoi honoo ga aru kara
かさなる声を すぐに 届けにゆくから
kasanaru koe wo sugu ni todoke ni yuku kara
さみしくさせないよ
samishiku sasenai yo
もうちょっとだけ 待ってて 東京
mou chotto dake mattete tokyo
大都会 空に向かって
daitokai sora ni mukatte
伸びてゆく ビルに 夕焼け
nobite yuku biru ni yuuyake
駆け出せ 目を開け
kakedase me wo ake
影 引き連れてゆけ
kage hikitsurete yuke
ひとりじゃない
hitori janai
ギターの音が 熱くなるのは
gitaa no oto ga atsuku naru no wa
わたしの中に 青い 炎があるから
watashi no naka ni aoi honoo ga aru kara
かさなる声が 耳に 届いてる あいだは
kasanaru koe ga mimi ni todoiteru aida wa
さみしくないんだよ
samishikunain da yo
ちょっと やさしく 見えた 東京
chotto yasashiku mieta tokyo
だれもが ひとりぼっち 東京
daremo ga hitoribocchi tokyo
Eenzaam Tokyo
Eenzaam Tokyo, in een stad die niet zo vriendelijk is, ben ik neergedaald
In de mensenmassa, ga ik door de poort van het station
De geur van onbekende mensen, om de een of andere reden
Brengt nostalgische herinneringen naar boven
Ze komen weer tot leven
Bij de fastfood voor het station, de versgebakken frietjes zijn een gelukje
Langzaam loop ik de helling af
Ik denk dat ik het geluid van de spoorwegovergang in de verte hoor
Toch ga ik verder zonder om te kijken
Gaan we? Op drie! Als ik de deur indruk
Voelt het alsof ik kan veranderen
De klank van de gitaar wordt intenser
Omdat er een blauwe vlam in mij brandt
Zolang de overlappende stemmen mijn oren bereiken
Voel ik me niet eenzaam
Tokyo lijkt een beetje vriendelijker
Eenzaam Tokyo, iedereen is alleen
Daarom wil ik weer met iemand verbonden zijn
Maakt niet uit wat, als het maar iets is wat ik leuk vind, dan ben ik gelukkig
Er is zeker een gemeenschappelijke taal
Hé! Wat? Het zijn alleen maar dromen die ik niet kan uitspreken
Maar, luister er ooit naar
Zeker, als het jou betreft
De klank van de gitaar klinkt schel
Omdat er een blauwe vlam in mij brandt
Ik ga snel de overlappende stemmen bezorgen
Zodat je je niet eenzaam voelt
Wacht nog even, Tokyo
De grote stad, die naar de lucht reikt
De gebouwen worden verlicht door de zonsondergang
Ren, houd je ogen open
Neem je schaduw mee
Je bent niet alleen
De klank van de gitaar wordt intenser
Omdat er een blauwe vlam in mij brandt
Zolang de overlappende stemmen mijn oren bereiken
Voel ik me niet eenzaam
Tokyo lijkt een beetje vriendelijker
Iedereen is eenzaam in Tokyo