Paren El Mundo
Y todo cambia y todo es tan urgente,
vivimos en la era de la prisa,
la moda, el alquiler,los juegos del poder,
yo sigo aquí con la misma camisa, ya lo ves.
Buscando como buscan los cantores
el güiño que no está en la partitura,
un poco de calor,la sombra de tu amor.
Mi mano detenida en tu cintura y ahora bien
No perdí las ganas de cambiar
ni aún el gusto de cortar por un camino nuevo,
yo ya no me fío de tanto fin de siglo.
Dónde irá a parar, dónde irá a parar,
quiero bajar, paren el mundo,
dónde irá a parar, dónde irá a parar,
con tanto apuro y desvarío
a veces no hay tiempo para pensar.
Dónde irá a parar, dónde irá a parar
en la era de la prisa
dónde irá a parar, dónde irá a parar,
yo voy con la misma camisa,
me quiero bajar,tanto apuro hacia ningún lugar.
Y todo pasa pero nada queda
en la epidemia de la tontería
yo quiero meditar,sentarme en un lugar,
cumplir lo que tu boca prometía,
y te diré que no me importa
yo ya estoy jugado,
no quiero ganar ninguna carrera,
y a dónde voy a ir,si puedo aquí seguir
en la gloria bendita si me deja
Que no perdí las ganas de salir,
ni aún el gusto de vibrar por un acorde nuevo
pero si es hablar prefiero hablar sincero.
Dónde irá a parar, dónde irá a parar,
quiero bajar, paren el mundo..
Stop de Wereld
En alles verandert en alles is zo dringend,
we leven in het tijdperk van de haast,
de mode, de huur, de spelletjes van de macht,
ik blijf hier met hetzelfde shirt, zie je wel.
Zoekend zoals zangers zoeken
naar de knipoog die niet in de noten staat,
wat warmte, de schaduw van jouw liefde.
Mijn hand stil op jouw heup en nu goed.
Ik ben de zin om te veranderen niet kwijt
ook niet de smaak om een nieuwe weg in te slaan,
ik vertrouw niet meer op zoveel eind van de eeuw.
Waar zal het eindigen, waar zal het eindigen,
ik wil eruit, stop de wereld,
waar zal het eindigen, waar zal het eindigen,
met zoveel haast en verwarring
is er soms geen tijd om na te denken.
Waar zal het eindigen, waar zal het eindigen
in het tijdperk van de haast,
waar zal het eindigen, waar zal het eindigen,
ik ga met hetzelfde shirt,
ik wil eruit, zoveel haast naar nergens.
En alles gaat voorbij maar niets blijft hangen
in de epidemie van domheid.
Ik wil mediteren, ergens gaan zitten,
vervullen wat jouw mond beloofde,
en ik zal je zeggen dat het me niet uitmaakt,
ik ben al verloren,
ik wil geen race winnen,
en waar ga ik heen, als ik hier kan blijven
in de zalige glorie als je me laat.
Dat ik de zin om naar buiten te gaan niet kwijt ben,
ook niet de smaak om te trillen op een nieuwe akkoorden,
maar als het om praten gaat, praat ik liever eerlijk.
Waar zal het eindigen, waar zal het eindigen,
ik wil eruit, stop de wereld..
Escrita por: Jorge Drexler, Antonio Carmona, Juan Carmona, Jose Miguel Carmona