Ehiin Tuhai Duu
Algan dèèrèè bömbörüülsèn
Ajlyn xoorond üürsèn
Azaj buural èèžijnxèè
Ačijg jaaž xariulna daa
Èngèrijn gènèn jarguj šig
Èmzèg zaluu nasandaa
Ötlönö gèdgijg n’ mèdsèngüj
Örövdöž javluu èèžijgèè *2
Mönxijn us n’ bajdag bol
Xaanaas č gèsèn olox jumsan
Minij èèž nastaj xün
Xajrtaj èèždèè ögöx jumsan
Övsnij tolgoj cajraad bajna
Övöl boloxyn šinž üü dèè
Ööröö č mèdèlgüj duulax jum
Ižijgèè sanasny šinž üü dèè *2
Ehiin Tuhai Duu
Al caminar por el campo
Sintiendo el viento en mi rostro
El sol brilla en el cielo
La vida parece brillar en mí
Los pájaros cantan alegremente
El río fluye suavemente
Caminando sin rumbo fijo
Perdido en mis pensamientos
La naturaleza me abraza
Y me llena de paz
Escucho el sonido del viento
Y siento que me lleva lejos
El eco de mi voz resuena
En armonía con la naturaleza