Líflát
þÚ hrekkir mig og blekkir
Drekkir mér og ég kafna
þAð er svo langt til næstu hafna
Og ég hef ekki löngun til að synda
Svo ég held áfram að binda mig við öldurnar
þAr sem ég flýt og fylgi veðrinu
Nú er logn og ég lygni aftur
Kraftlausum augum
Sem að hanga yfir bólgnum baugum
þAr sem ég drekkti mér í gær
Í drykkjum sem drepa
Og leka svo niður
Í farveg dansspora
Sem stjórnast af lauslátum líflátum
Vida efímera
Tú me asustas y engañas
Me emborrachas y me ahogo
Tan lejos de los puertos más cercanos
Y no tengo ganas de nadar
Así que sigo atado a las olas
Donde me apuro y sigo el viento
Ahora hay calma y vuelvo a callar
Con ojos sin fuerza
Colgando sobre los arcos de las olas
Donde me embriagué ayer
En bebidas que matan
Y se deslizan hacia abajo
En el camino de las pistas de baile
Que son dirigidas por efímeras vidas sin rumbo