Stjörnuljós
Áður hjörtun slógu í takt
Orðin þurftu ekkert sagt
Bálið sem að brann svo bjart
Er horfið út í myrkrið svart
Vertu aftur stjörnuljós
Sem lýsir mér um dimma nótt
Og þegar veikist eldur þinn
þá skal ég ljá þér logann minn
Ekkert er eins og það var
Hjörtun okkar ísjakar
Brosin, draugar fortíðar
Brostnir draumar alls staðar
Ráfum týnd í þokunni
Viljum bara finna til
Lokuð augu ekki sjá
Að fjarlægð gerir fjöllin blá
Mundu mig og ég man þig
Getum ennþá snúið við
Tíminn græðir gömul sár
þú og ég í þúsund ár
Estrella de Luz
Antes de que los corazones latieran al unísono
Las palabras no necesitaban ser dichas
La hoguera que ardía tan brillante
Se ha desvanecido en la oscuridad negra
Sé de nuevo la estrella de luz
Que me guía en la noche oscura
Y cuando tu fuego se debilite
Yo te prestaré mi llama
Nada es como solía ser
Nuestros corazones son icebergs
Las sonrisas, fantasmas del pasado
Sueños rotos por doquier
Perdidos en la niebla
Solo queremos sentir
Los ojos cerrados no ven
Que la distancia hace las montañas azules
Recuerda de mí y yo recordaré de ti
Aún podemos dar la vuelta
El tiempo sana viejas heridas
Tú y yo en mil años