madrid
dat ik na al die jaren nog eens schrijf heeft op zich niks om het lijf, geloof me
je raadt nooit waar ik me bevind, de tip is ergens waar de wind heet is
't is niet dat ik hier in madrid de hele dag te denken zit aan toen
en ik weet wel dat de regel geldt; ik word niet meer verondersteld te schrijven, maar luister...
dit geloof je nooit, ik zit weer in die kroeg, waar je me zei dat je me nooit verlaten zou
je schreef het met krijt, hier op de muur, en god het staat er nog altijd
denk niet dat ik met deze brief smeken wil nee asjeblief, geloof me
't is echt niet dat ik je hier mis, ik zie ook nooit je beeltenis voor me, je schouder, je haar
ik feest, drink en heb plezier en geen een keer denk ik was ze nu maar hier
en zelfs 's nachts alleen in bed, nooit verlicht je silhouet m'n dromen
maar luister dit...
geloof je nooit, ik zit weer in die kroeg, waar je me zei dat je me nooit verlaten zou
je schreef het met krijt, hier op de muur, en god het staat er nog altijd
en dat je van mij was, m'n lief
en hoe ik toen dacht dat dat voor altijd zo zou zijn
dat geloof je nooit
madrid
que después de todos estos años vuelva a escribir no tiene nada de particular, créeme
nunca adivinarías dónde estoy, la pista está en algún lugar donde el viento es caliente
no es que aquí en madrid pase todo el día pensando en aquel entonces
y sé que la regla es clara; ya no se espera que escriba, pero escucha...
te juro que no lo creerás, estoy de nuevo en ese bar, donde me dijiste que nunca me dejarías
lo escribiste con tiza, aquí en la pared, y Dios, todavía está ahí
no pienses que con esta carta estoy suplicando, no por favor, créeme
realmente no es que te extrañe aquí, nunca veo tu imagen en mi mente, tu hombro, tu cabello
festejo, bebo y me divierto y ni una sola vez pienso 'ojalá estuviera aquí'
incluso de noche, solo en la cama, nunca iluminas mis sueños con tu silueta
pero escucha esto...
no lo creerás, estoy de nuevo en ese bar, donde me dijiste que nunca me dejarías
lo escribiste con tiza, aquí en la pared, y Dios, todavía está ahí
y que eras mía, mi amor
y cómo pensaba entonces que sería para siempre
eso no lo creerás