395px

El Ángel de la Guarda

Konstantin Wecker

Der Schutzengel

I wuis ned glaubn, des ko doch nimma i sei,
i hör mei Stimm zwoa Meter neba mir.
Und draußd vorm Haus, des muaß d´Gendarmerie sei,
die wolln mi holn, jetzt klopfns scho an d´Tür.

Einfach a bisserl an am Pulver ozogn
und mit am Blitz davo, solang der Vorrat reicht.
Doch diesmal glaub i, bin i ebbas zhoch gflogn,
ma brennt se leicht, wenn ma an Himmel streift.

Tua deine Griffen oba von meim Denga,
du greißlichs Gift, i ko di schnaufa hörn.
Wie kann i mi mia selber wieder schenga,
wer huift ma raus, was laßt mi wieder werdn?

A jeder ko sein Schutzengel verliern.
Der hat zwar a Engelsgeduld,
doch wennsd net aufpaßt, werd a weiterfliegn,
dann bist alloa mit deiner Schuld, und dann werst friern,
und dann werst friern.

Du liaba Engel, laß mi jetzt no net alloa!
I bitt di schee, ziag mi no oamoi nauf.
Ganz ohne Engel san ma alle no vui zkloa.
As nächste Mal paß i bestimmt vui besser auf.

Da draußen hockt der Tag grad bei der Brotzeit.
Wer macht des Fenster auf? Warum net i?
Mia werdn de Arm so schwer. I bin wia eigschneit.
I müaßt mi selber auftaun. Irgendwie.

Und du woaßt ganz genau, daß i net durchhalt.
I bin zu zwoat. Und oana werd scho schwach.
Du druckst di her, bis d´Tür endgültig zuafallt.
Und jetzt, bist zfriedn? Hörst? I lach. I lach.

I lach mi selber aus, hörst wia verlogn?
I lach mir jedsmal mehr a stoanas Herz.
Wenns aus is, sogt ma, werdn die Herzen gwogn.
Fliagt dann des mei no himmelwärts?

A jeder ko sein Schutzengel verliern.
Der hat zwar a Engelsgeduld,
doch wennsd net aufpaßt, werd a weiterfliegn,
dann bist alloa mit deiner Schuld, und dann werst friern,
und dann werst friern.

Du liaba Engel, laß mi jetzt no net alloa!
I bitt di schee, ziag mi no oamoi nauf.
Ganz ohne Engel san ma alle no vui zkloa.
As nächste Mal paß i bestimmt vui besser auf.

El Ángel de la Guarda

No puedo creer que ya no pueda ser yo,
mi voz la escucho a dos metros de mí.
Y afuera de la casa, debe ser la policía,
me quieren atrapar, ya están golpeando la puerta.

Simplemente un poco de polvo inhalado
y con un rayo de luz, mientras haya existencias.
Pero esta vez creo que he volado demasiado alto,
se quema fácilmente, cuando roza el cielo.

Quita tus garras de mi mente,
tu veneno horrible, puedo escuchar tu respiración.
¿Cómo puedo regalarme a mí mismo de nuevo?,
¿quién me ayuda a salir, qué me hace volver?

Cualquiera puede perder a su ángel de la guarda.
Tiene paciencia de ángel,
pero si no prestas atención, seguirá volando,
luego estarás solo con tu culpa, y entonces sentirás frío,
y entonces sentirás frío.

Querido ángel, ¡no me dejes solo ahora!
Te lo ruego, llévame de nuevo arriba una vez más.
Sin un ángel, todos estamos muy solos.
La próxima vez, definitivamente estaré más atento.

Afuera, el día está tomando su merienda.
¿Quién abre la ventana? ¿Por qué no yo?
Mis brazos se vuelven tan pesados. Estoy como congelado.
Debo descongelarme por mí mismo. De alguna manera.

Y sabes muy bien que no puedo resistir.
Estoy dividido. Y uno ya está debilitado.
Te empujas hasta que la puerta se cierre definitivamente.
Y ahora, ¿estás satisfecho? ¿Escuchas? Me río. Me río.

Me río de mí mismo, ¿escuchas lo falso?
Me río cada vez más de un corazón de piedra.
Cuando se acabe, dicen, ¿se volverán los corazones fríos?
¿Volará entonces el mío hacia el cielo?

Cualquiera puede perder a su ángel de la guarda.
Tiene paciencia de ángel,
pero si no prestas atención, seguirá volando,
luego estarás solo con tu culpa, y entonces sentirás frío,
y entonces sentirás frío.

Querido ángel, ¡no me dejes solo ahora!
Te lo ruego, llévame de nuevo arriba una vez más.
Sin un ángel, todos estamos muy solos.
La próxima vez, definitivamente estaré más atento.

Escrita por: Costa Brado