395px

¿Realmente nadie me atrapa?

Konstantin Wecker

Fangt mi wirklich koaner auf

I lieg am Ruckn, schaug in d´Sonna,
die Wolkn ziagn da draußd vorbei.
Wahrscheinlich is scho wieder Sommer -
mir is des alles einerlei.

I geh im Kreis, was soll i macha.
I krei mi in mei Bettzeug nei.
I werd verruckt, wenn d´andern lacha,
denn die san frei.

Lauter Gitter vor die Augn,
die Welt mit Nebelschwadn verklebt.
Es gibt ja eh ned vui zum Schaugn,
wenn ma sei Lebn im Käfig lebt.

Manchmal kommt wia nebenbei
a oider Gruch von draußen o:
Des muaß as Lebn gwesen sei,
a Ahnung hat ma no davo.

Fangt mi wirklich koaner auf,
hat denn koaner mehr a Herz frei?
Bloß a Lächeln, bloß a Wort,
braucht a bloß a liaber Blick sei.
Fangt mi wirklich koaner auf?

I war a Adler, wißts es no,
und mir war klar: Nix bringt mi um.
Und jetzat kriach i, schaugts mi o,
am Boden ohne Flügel rum.

Manchmal foid a Fetzen Himmel
durch die Gitter in mei Herz,
und dann reit i auf am Schimmel
für Sekunden himmelwärts.

Fangt mi wirklich koaner auf,
hat denn koaner mehr a Herz frei?
Bloß a Lächeln, bloß a Wort,
braucht a bloß a liaber Blick sei.
Fangt mi wirklich koaner auf?

¿Realmente nadie me atrapa?

Estoy acostado de espaldas, mirando al sol,
las nubes pasan por allá afuera.
Probablemente ya es verano de nuevo -
me da igual todo esto.

Doy vueltas en círculos, ¿qué debo hacer?
Me enredo en mi ropa de cama.
Me vuelvo loco cuando los demás se ríen,
porque ellos son libres.

Rejas delante de mis ojos,
el mundo cubierto de niebla.
Realmente no hay mucho que ver,
cuando se vive la vida en una jaula.

A veces, como de pasada,
llega un viejo olor de afuera:
esto debe haber sido la vida,
todavía se tiene una idea de ello.

¿Realmente nadie me atrapa?,
¿acaso nadie tiene un corazón libre?
Solo una sonrisa, solo una palabra,
solo necesita ser una mirada cariñosa.
¿Realmente nadie me atrapa?

Yo era un águila, ¿lo recuerdan?,
y estaba claro: nada me iba a vencer.
Y ahora me arrastro, mírenme,
en el suelo sin alas.

A veces cae un pedazo de cielo
a través de las rejas en mi corazón,
y entonces cabalgo en un caballo
por segundos hacia el cielo.

¿Realmente nadie me atrapa?,
¿acaso nadie tiene un corazón libre?
Solo una sonrisa, solo una palabra,
solo necesita ser una mirada cariñosa.
¿Realmente nadie me atrapa?

Escrita por: Konstantin Wecker