Generacija '42
Iznenada kobne noćI te četrdesetdruge godine
ČInilo se kao da će sneg
A stigao je rat I vojnik neki tuđ I strah
Mene majka moja rodi da sanjam o slobodi
U prvoj noćI da čujem zveket
Da plačem sa rukom na usnama
Moja generacija iz četrdesetdruge
Dobro je pregurala burne dane te
Moja generacija iz četrdesetdruge
To je vreme spavala I čeznula za mlekom
Sad je vreme sasvim drugo I put svoj svako ima
ŠTo God smo dalje sve više hoću
Da znam gde živi, gde pije, peva, gde je sad?
Moja generacija iz četrdesetdruge
Sva se već poženila I čuva slatku decu
Moja generacija iz četrdesetdruge
Sva se uozbiljila, jer tako mora biti
Generación '42
Repentinamente, la noche fatal
Y el año cuarenta y dos
Parecía que iba a nevar
Y llegó la guerra y un soldado ajeno y miedo
Mi madre me dio a luz para soñar con la libertad
En la primera noche y escuchar el tintineo
Llorar con la mano en los labios
Mi generación del cuarenta y dos
Sobrevivió bien los días turbulentos
Mi generación del cuarenta y dos
Era el tiempo de dormir y anhelar leche
Ahora es un tiempo completamente diferente y cada uno tiene su camino
Mientras más lejos estamos, más quiero
Saber dónde vive, dónde bebe, canta, ¿dónde está ahora?
Mi generación del cuarenta y dos
Ya se ha casado y cuida a sus dulces hijos
Mi generación del cuarenta y dos
Se ha vuelto seria, porque así debe ser
Escrita por: Kornelije Kovac