395px

Tesoro Oculto

Korpiklaani

Huppiaan Aarre

Pohjantuuli, tuisku kylm?
hyyt? h??immehist?
lumeen viilt?valkoviirun,
heitt?varjon valkomaahan.

Tuuli kylm?upsahtavi
aamusella ankialla,
purevalla pakkasella,
ruottahalla ilmahalla.

L? aarteen alta kiven,
Ja paan sen piiloon alle pirtin,
k?en kullan kirotuilta,
ja hopiaiset ottajilta
kuni ohto nukun unta,
l? talven turkissani.

V?ttelen, l?ittelen,
v?yiss? v??len.

Uneksinki kultasesta,
aarteen armaan antajasta,
luona kannon kankianki,
kotomett?hiienkiven

Kell' on onni, kell' lie lykky,
k?ek?sen muilta poies.
Kell??i suuri tuuri,
sit?ainen varjelkohon.

Tesoro Oculto

Viento del norte, ventisca fría
hielo en nuestras venas
en la nieve corta un rastro blanco,
lanza una sombra en la tierra blanca.

El viento frío se cuela
en la mañana sombría,
con un frío penetrante,
en el aire helado de la mañana.

Bajo el tesoro debajo de la piedra,
y lo escondo bajo la cabaña,
lejos de las maldiciones del oro,
y de los que buscan la plata,
mientras duermo un sueño al amanecer,
con el invierno en mi abrigo.

Me visto, me abrigo,
en la lucha me mantengo.

Sueño con el oro,
con el amante del tesoro,
junto al tronco y la piedra del bosque,
junto a la piedra del hogar.

Quien tiene suerte, quien tiene fortuna,
que aleje a los demás de su lado.
Quien tiene gran suerte,
que así sea protegido.

Escrita por: