Viimeinen Lause
Täällä satelee pölyä hiljakseen
sisään elämääni harmaaseen
kiven sisässä odotan metroa
joka vie minut taivaaseen
Eikä taakseni jää mitään
vain pimeä ja kylmä talo
jääkaapin valo ja pinot lehtiä
joita en tilannut
Maailma on raskasta ilmaa
jota en hengittää voi
alhalla kuolleena roikkuu taivas
ja hullu taas soi
tämä on viimeinen lause jonka kirjoitan
viimeiset sanat
Kuulen jumalan äänen
se jakelee käskyjä
näen näkyjä joissa maan
uumenista noisee käärmeitä
ja peilikuvastani
löydän itkuun jäätynen kasvot
toivottomuus kaiken yllä
nyt lepää toivottomuus kaiken yllä
Maailma on raskasta ilmaa
jota en hengittää voi
alhalla kuolleena roikkuu taivas
ja hullu taas soi
tämä on viimeinen lause jonka kirjoitan
viimeiset sanat
Maailma on raskasta ilmaa
jota en hengittää voi
alhalla kuolleena roikkuu taivas
ja hullu taas soi
tämä on viimeinen lause jonka kirjoitan
viimeiset sanat
Última Oración
Aquí cae polvo lentamente
entrando en mi vida gris
dentro de una roca espero el metro
que me llevará al cielo
No queda nada atrás
solo una casa oscura y fría
la luz del refrigerador y montones de hojas
que no pedí
El mundo es aire pesado
que no puedo respirar
abajo cuelga el cielo muerto
y el loco vuelve a sonar
esta es la última oración que escribo
últimas palabras
Escucho la voz de Dios
dando órdenes
veo visiones donde de la tierra
salen serpientes
y en mi reflejo
encuentro un rostro congelado en llanto
desesperanza sobre todo
ahora reposa la desesperanza sobre todo
El mundo es aire pesado
que no puedo respirar
abajo cuelga el cielo muerto
y el loco vuelve a sonar
esta es la última oración que escribo
últimas palabras
El mundo es aire pesado
que no puedo respirar
abajo cuelga el cielo muerto
y el loco vuelve a sonar
esta es la última oración que escribo
últimas palabras