395px

Inmortalidad

Krio de Morto

Senmorteco

Apartena al homa mondo
Li restas nuda kaj sendefenda
Vidalvide de sia korpeco
Kaj per cxiaj plej etaj pecetoj
Li sentas tragikan duecon de ekzisto

Ne en bona cxu malbona
Sed homa kaj animala
Dolore plenigas lin penso
Ke animo tiel perfekta kreajxo
Devas foriri kune kun sia korpo
Do li senmortigas sin
En freneza postkuro
Al senmorteco

Inmortalidad

Atrapado en el mundo humano
Él queda desnudo y desprotegido
Vigila desde su cuerpo
Y con cada pequeña pieza
Siente la trágica dualidad de la existencia

No es ni bueno ni malo
Sino humano y animal
El dolor llena su mente
Pensando que el alma, tan perfecta creación
Debe irse junto con su cuerpo
Así que se inmortaliza
En una loca carrera hacia la inmortalidad

Escrita por: