Lieve Jacoba
Lieve Jacoba, het regent en de mensen slapen zo diep
En zijn de legende vergeten van God die de wereld schiep
Maar buiten staan geurende rozen en ik, ik zing voor de maan
Lieve Jacoba, het regent en straks moet de wereld vergaan
Ik zing van de maan voor mijn liefde, maar het regent de maan die is heen
Lieve Jacoba, weet jij hoe de maan in het donker verdween
De wind speelt een spel met mijn haren en de mensen slapen zo diep
Lieve Jacoba, het regent en mijn liefde gaat over in griep
Liebste Jacoba
Liebste Jacoba, es regnet und die Menschen schlafen so tief
Und haben die Legende vergessen von Gott, der die Welt erschuf
Doch draußen stehen duftende Rosen und ich, ich singe für den Mond
Liebste Jacoba, es regnet und bald wird die Welt untergehen
Ich singe vom Mond für meine Liebe, doch es regnet, der Mond ist verschwunden
Liebste Jacoba, weißt du, wie der Mond in der Dunkelheit verschwand
Der Wind spielt ein Spiel mit meinen Haaren und die Menschen schlafen so tief
Liebste Jacoba, es regnet und meine Liebe verwandelt sich in Fieber