Lieve Jacoba
Lieve Jacoba, het regent en de mensen slapen zo diep
En zijn de legende vergeten van God die de wereld schiep
Maar buiten staan geurende rozen en ik, ik zing voor de maan
Lieve Jacoba, het regent en straks moet de wereld vergaan
Ik zing van de maan voor mijn liefde, maar het regent de maan die is heen
Lieve Jacoba, weet jij hoe de maan in het donker verdween
De wind speelt een spel met mijn haren en de mensen slapen zo diep
Lieve Jacoba, het regent en mijn liefde gaat over in griep
Querida Jacoba
Querida Jacoba, llueve y la gente duerme tan profundamente
¿Han olvidado la leyenda de Dios que creó el mundo?
Pero afuera hay rosas perfumadas y yo, yo canto a la luna
Querida Jacoba, llueve y pronto el mundo debe perecer
Canto a la luna por mi amor, pero llueve, la luna se ha ido
Querida Jacoba, ¿sabes cómo la luna desapareció en la oscuridad?
El viento juega con mi cabello y la gente duerme tan profundamente
Querida Jacoba, llueve y mi amor se convierte en gripe