395px

Da Polifka-Rudl & Da Engl Mitn Dreckign Gsicht

Kurt Ostbahn

Da Polifka-Rudl & Da Engl Mitn Dreckign Gsicht

I lahn mitn oidn Herrn Walker auf an Plausch an da Bar.
Do mochts an Poschaund an Tuscha und es gibt a muads Gschraa.
Es is da Polifka-Rudl, und er kummt durch de zuagmochte Tia im Retourgang durchs Milchglos und schleift se ein nebn dem oidn Walker und mia.
Da Polifka-Rudl is normal sanft wia ein Lamm, a stiller Witwer und Zecher und so dürr wia mei Dam. Er woa im Handl-Kino guade 20 Joa Billeteur, wechselt jetzt Zehner in da Peepshow und er heat a scho schwer.
&quotRudl, heast", plärr i. &quotWos isn gschehn?"
&quotFrog mi ned", keucht er. &quotI hob sowas no ned gsehn."
Er scheppert wia a Kluppensackl, sogt: &quotMia gehts anan Krogn!"
&quotAhwos, Bledsinn", sog i. &quotJetzt red scho!"
&quotHuach" , sogt a, &quotOba ned weitersogn...bitt´ dich, heast.

I kumm heit aus da Hockn, eh scho z´spod, hob no gwart auf die Rikki, weus heit Spätschicht hod.
A fesche Gretl die Rikki, kennstes eh. Oba kennst ihr neiche Nummer? Weltspitze, ohne Schmäh. Wos wollt i sogn? Ahjo.
I tummel mi ham, weus im Kabel die &quotUnbestechlichen" spüd, do siech i an Wogn der wos ma folgt, ohne Nummernschüd. A so a Gefährt, a richtige Limousin. I schau und i schau, und wer glaubst sitzt drin?
Nau rat. Auf des kummst ned. I hob glaubt, i spinn. Da James Cagney, und des heite und mitten in Wien.
Des woara , des schwör i, weu bei dem kenn i mi aus. Mein Cagney den kenn i, do loß i kan aus.
&quotChicago", kennst? Spitzenfilm. Hundert Moi gsehn. &quotAngels with dirty Faces&quot. Im Original. Wegen dem Cagney sein Reden.
Er woa ka a Guada und er woa a ka Büd von an Mann. Oba wan na so gredt hod, auf Englisch, uh, do scheißt di an ..."
Sog i: &quotRed weida Rudl!", drauf er: &quotWo woa ma grod? Ahjo. I hob oiso gschaut. Kummt ana von hint, der wos ma voll ana am Buckl haut.
I fahr umadum, is des der Flurschütz-Tone. Wirst ned kenna. Der woa vuam Kriag a so a Schwimmkanone. Er hätt jetzt an Platz im Heim in der Ölweingassn,sogt a, über sein Buam, der is a hecheres Viech bei die Genossen. Da Tone redt und redt, er is a bißl a Lamentiera, endlich bring i eam an und geh die Dings-Gassn vira, - is do wieder de Limousin.
Schwarz wia die Nocht, mitn Cagney drin. I siech wia er locht, sei gfährlichs Lochn. Jetzt steigt er aus. Wos soll i mochn? I hea den Cagney wos sogn, auf Amerikanisch, do hau i die Nervn weg und renn wia panisch. I renn und er rennt, jo und dann bin i gfalln.
Oba nix weidasogn, bittich, tua ma den Gfalln..."

I denk ma, den Rest von sein Schwank soll er dem oidn Walker dazöhn. Bei dem is er guad aufghobn und i werd daweu gehn. I sog no: &quotOis halb so wüd, Rudl", und bin scho draußt bei da Tia, do siech i sei muads Limousin und a schwarzweißer Cagney baut se auf vua mia.
Er sogt: &quotDes bleibt jetzt unter uns und jetzt geh brav ham. Denk da ned z´vü, denk da des is ollas nua a Tram."
Oba i denk an den Rudl, do steßt er mi weg von da Tia und sogt:
&quotDo is no a oide Rechnung offen zwischen dem Rudl und mir."

Da Polifka-Rudl & Da Engl Mitn Dreckign Gsicht

Me encuentro con el viejo Sr. Walker para charlar en el bar.
Allí un perro y un gato se pelean y hay un alboroto divertido.
Es Polifka-Rudl, y viene a través de la puerta cerrada en reversa por la lechería y se sienta al lado del viejo Walker y yo.
Polifka-Rudl es normalmente suave como un cordero, un viudo tranquilo y bebedor, tan delgado como mi tía. Solía ser taquillero en el cine Handl durante unos 20 años, ahora cambia billetes de diez en el espectáculo erótico y ya está bastante mal.
&quotRudl, escucha&quot, le grito. &quot¿Qué ha pasado?&quot
&quotNo preguntes&quot, jadea él. &quotNunca he visto algo así antes&quot.
Hace ruido como un saco de patatas, dice: &quotVamos a un bar&quot.
&quotTonterías&quot, digo yo. &quot¡Habla ya!&quot
&quotShh&quot, dice él, &quotPero no digas nada más... por favor, escucha.

Hoy vengo de trabajar, un poco tarde, esperando a Rikki, que tiene turno de noche hoy.
Una chica guapa, Rikki, ya la conoces. ¿Pero conoces su nuevo número? De primera, sin bromas. ¿Qué quería decir? Ah sí.
Voy a casa, porque en la tele están pasando 'Los Intocables', veo un coche que me sigue, sin matrícula. Un vehículo así, una verdadera limusina. ¡Miro y miro, y adivina quién está dentro?
No adivinarás. Creí que alucinaba. James Cagney, hoy y en medio de Viena.
Eso fue, lo juro, porque con él me entiendo. A mi Cagney lo conozco, no me engaña.
¿'Chicago', conoces? Gran película. La he visto cien veces. 'Ángeles con caras sucias'. En inglés. Por su forma de hablar Cagney.
No era un buen tipo y no era un hombre de aspecto agradable. Pero cuando hablaba así, en inglés, uh, te cagas...&quot
Digo: &quot¡Sigue hablando, Rudl!&quot, y él: &quot¿Dónde estábamos? Ah sí. Así que miré. Vi a alguien que me golpeaba por detrás.
Doy la vuelta, es el Tone Flurschütz. No lo conocerás. Era un cañón de natación en la guerra. Dice que ahora tiene un lugar en la residencia de la calle del vino, habla de su hijo, que es un tipo importante entre los camaradas. Tone habla y habla, es un poco quejica, finalmente lo dejo y me voy por la calle de las cosas, - allí está la limusina de nuevo.
Negra como la noche, con Cagney dentro. Veo cómo sonríe, su risa peligrosa. Ahora él sale. ¿Qué debo hacer? Escucho a Cagney hablar, en inglés, me pone los nervios de punta y corro como loco. Corro y él corre, sí y luego caigo.
Pero no digas más, por favor, hazme ese favor..."

Creo que debería contarle el resto de su historia al viejo Walker. Está en buenas manos con él y me iré. Digo: &quotNo es para tanto, Rudl&quot, y ya estoy fuera de la puerta, veo su aburrida limusina y un Cagney en blanco y negro se levanta delante de mí.
Él dice: &quotEsto se queda entre nosotros y ahora vete a casa. No pienses demasiado, piensa que todo esto es solo un sueño&quot.
Pero pienso en Rudl, él me aparta de la puerta y dice:
&quotTodavía hay una vieja cuenta pendiente entre Rudl y yo&quot.

Escrita por: G. Brödl / Kurt Ostbahn