Una Rosa Y Un Farol
Robaré en la florería una rosa colorada,
Te esperaré como siempre bajo el farol;
Llegarás a medianoche despeinada, arrebolada,
Me darás un beso largo y me pedirás perdón.
Te diré que no me importa, yo te quiero como antes,
Te perdono cada instante de tu traición.
Sólo quiero que aparezcas y volvamos al pasado,
A esta esquina de mi vida con la rosa y el farol.
En el estaño sagrado vomité ya mis pecados,
De tu abrazo y de tu aliento no me queda ni el olor.
Te recuerdo adormecida, los cachetes colorados,
Eso es todo lo que tengo, y una rosa y un farol.
Te esperé como un soldado, como un auto abandonado;
Te esperé hasta que la noche se destiñó.
Cuando amagó la mañana fumé el cuarto cigarrillo,
Lo pisé como con rabia cuando se apagó el farol.
Een Roos En Een Lantaarn
Ik zal in de bloemenwinkel een rode roos stelen,
Ik zal je zoals altijd onder de lantaarn wachten;
Je komt om middernacht, met een rommelige haardos, blozend,
Je geeft me een lange kus en vraagt me om vergeving.
Ik zal je zeggen dat het me niet uitmaakt, ik hou nog steeds van je,
Ik vergeef je elk moment van je verraad.
Ik wil alleen dat je verschijnt en we teruggaan naar het verleden,
Naar deze hoek van mijn leven met de roos en de lantaarn.
In het heilige blik heb ik al mijn zonden uitgespuwd,
Van je omhelzing en je adem is er niets meer over.
Ik herinner je als een slaperige, met blozende wangen,
Dat is alles wat ik heb, en een roos en een lantaarn.
Ik wachtte op je als een soldaat, als een verlaten auto;
Ik wachtte tot de nacht vervaagde.
Toen de ochtend zich aankondigde, rook ik de vierde sigaret,
Ik trapte erop met woede toen de lantaarn doofde.