Hasta que la muerte nos reencuentre
Bajo el velo de un cielo apagado
Tu memoria se alza en mi piel
Entre rosas marchitas te busco
Pero el frío me arrastra otra vez
El sepulcro pronuncia tu nombre
Como un eco que no quiere huir
Cada lágrima tiñe la piedra
Cada sombra me lleva hacia ti
Juré en silencio guardarte en mi ser
Aunque la muerte me arrastre también
Te espero en la bruma sin final
Un amor perdido que no morirá
Entre cenizas sigo tu rastro
La sangre en mis venas aún quiere luchar
El frío me envuelve, me niego a ceder
Mi vida en tu sombra no dejaré
Hasta que la muerte nos reencuentre
He buscado tu rostro en la niebla
He soñado que vuelves a mí
Pero abrazo tan solo cenizas
Y el silencio se burla de mí
La penumbra consume mis pasos
El sepulcro me quiere atrapar
Tu ausencia retumba en mi pecho
Mi alma no deja de clamar
Juré en silencio guardarte en mi ser
Aunque la muerte me arrastre también
Te espero en la bruma sin final
Un amor perdido que no morirá
Entre cenizas sigo tu rastro
La sangre en mis venas aún quiere luchar
El frío me envuelve, me niego a ceder
Mi vida en tu sombra no dejaré
Hasta que la muerte nos reencuentre
Si el destino me roba tu voz
Mi alma caerá sin perdón
Prefiero la tumba y su sombra cruel
A vivir sin tu corazón
Te espero en la bruma sin final
Un amor perdido que no morirá
Entre cenizas sigo tu rastro
La sangre en mis venas aún quiere luchar
El frío me envuelve, me niego a ceder
Mi vida en tu sombra no dejaré
Hasta que la muerte nos reencuentre
Te espero en la bruma sin final
Un amor perdido que no morirá
Entre sombras persigo tu rastro
Mi llanto en la piedra no callará
El frío me envuelve, me niego a ceder
Mi alma en tu abismo se va a perder
Hasta que la muerte nos reencuentre
Tot de dood ons weer samenbrengt
Onder de sluier van een dof hemel
Verheft jouw herinnering zich op mijn huid
Tussen verwelkte rozen zoek ik je
Maar de kou sleurt me weer mee
Het graf spreekt jouw naam uit
Als een echo die niet wil vluchten
Elke traan kleurt de steen
Elke schaduw leidt me naar jou
Ik zwoer in stilte je in mij te bewaren
Ook al sleurt de dood me mee
Ik wacht op je in de mist zonder einde
Een verloren liefde die niet zal sterven
Tussen de as volg ik jouw spoor
Het bloed in mijn aderen wil nog vechten
De kou omarmt me, ik weiger te bezwijken
Mijn leven in jouw schaduw laat ik niet los
Tot de dood ons weer samenbrengt
Ik heb je gezicht gezocht in de mist
Ik heb gedroomd dat je terugkomt naar mij
Maar ik omarm slechts as
En de stilte lacht me uit
De schemering verbruikt mijn stappen
Het graf wil me vangen
Jouw afwezigheid weerklinkt in mijn borst
Mijn ziel houdt niet op te roepen
Ik zwoer in stilte je in mij te bewaren
Ook al sleurt de dood me mee
Ik wacht op je in de mist zonder einde
Een verloren liefde die niet zal sterven
Tussen de as volg ik jouw spoor
Het bloed in mijn aderen wil nog vechten
De kou omarmt me, ik weiger te bezwijken
Mijn leven in jouw schaduw laat ik niet los
Tot de dood ons weer samenbrengt
Als het lot me jouw stem ontneemt
Zal mijn ziel vallen zonder genade
Ik verkies het graf en zijn wrede schaduw
Boven leven zonder jouw hart
Ik wacht op je in de mist zonder einde
Een verloren liefde die niet zal sterven
Tussen de as volg ik jouw spoor
Het bloed in mijn aderen wil nog vechten
De kou omarmt me, ik weiger te bezwijken
Mijn leven in jouw schaduw laat ik niet los
Tot de dood ons weer samenbrengt
Ik wacht op je in de mist zonder einde
Een verloren liefde die niet zal sterven
Tussen schaduwen achtervolg ik jouw spoor
Mijn gehuil op de steen zal niet zwijgen
De kou omarmt me, ik weiger te bezwijken
Mijn ziel zal verloren gaan in jouw afgrond
Tot de dood ons weer samenbrengt