No Pude Quitarte Las Espinas
Se me ha muerto el corazón en esta vez
Sabia que me mataría esta ilusión
Por quererte volver buena y ser dueño de mil penas
Me enamoré y fue mi error
Ahora pago por amarte y el pecado de adorarte
Y me dejas, ¡que dolor!
Y en el viento
Me dejas un suspiro y mi silencio
Me grita que estoy muriendo por dentro
Confiesa que eres tu mi gran amor, mi gran amor
Que tristeza
Flor, no pude quitarte las espinas
Yo mismo he cultivado mis heridas
Yo mismo me declaré perdedor, al quererte cambiar
Pero tu solo juegas con el amor
Cuando no debía entregarme
Me entregué sin condición
Fuí tan solo un pobre iluso que a tu vida se entregó
He perdido la batalla en que pensaba que saldría vencedor
En todos los rincones de mi alma esta guardada
Como olvidarme que existes tú
Te aburriste de tenerme, ya te fastidio adorarme
Y ahora me entregas preso en el dolor
Y en el viento
Me dejas un suspiro y mi silencio
Me grita que estoy muriendo por dentro
Me grita que eres tu mi gran amor, mi gran amor
Que tristeza
Flor, no pude quitarte las espinas
Yo mismo he cultivado mis heridas
Yo mismo me declaré perdedor, al quererte cambiar
Pero tu solo juegas con el amor
Ya tú habías herido a más de un corazón
Pero a hacer que tu me amaras me arriesgué
Me engañaste con el tiempo y al final dije te quiero
Por que te sentí querer
Ahora sufro mi condena, ya sabía que no eras buena
Dios, ¿por que me enamore?
Sentimientos
¿Por que cayeron bajo su sonrisa?
Si tú eras tan fugaz como la brisa
No se por que en verdad me enamoré, yo no lo sé
Me arrepiento
De estar queriéndote como te quiero
Ese será siempre mi sufrimiento
El jugar sabiendo que iba a perder
Pero quise intentar
Y el día menos pensado me entregué
Ahora sufriré el destino de un amargo sufrir
Sin distancia, sin caminos, un principio sin fin
Corazón pa’ que me diste sentimientos
Si eso nos haría morir
En todos los rincones de mi alma esta guardada
Como olvidarme que existes tú
Te aburriste de quererme, ya te fastidio adorarme
Y ahora me entregas preso en el dolor
Y en el viento
Me dejas un suspiro y mi silencio
Me grita que estoy muriendo por dentro
Confiesa que eres tu mi gran amor, mi gran amor
Que tristeza
Flor, no pude quitarte las espinas
Yo mismo he cultivado mis heridas
Yo mismo me declaré perdedor, al quererte cambiar
Pero tu solo juegas con el amor
Ik Kon Je Doornen Niet Verwijderen
Mijn hart is deze keer gestorven
Ik wist dat deze illusie me zou doden
Omdat ik je wilde veranderen en eigenaar van duizend pijnen zijn
Ik viel voor je en dat was mijn fout
Nu betaal ik voor het houden van je en de zonde van je aanbidden
En je laat me, wat een pijn!
En in de wind
Laat je me een zucht en mijn stilte achter
Het schreeuwt dat ik van binnen sterf
Bevestig dat jij mijn grote liefde bent, mijn grote liefde
Wat een verdriet
Bloem, ik kon je doornen niet verwijderen
Ik heb zelf mijn wonden gekweekt
Ik heb mezelf tot verliezer verklaard, door je te willen veranderen
Maar jij speelt alleen maar met de liefde
Toen ik me niet had moeten overgeven
Overgaf ik me zonder voorwaarden
Ik was slechts een arme illusie die zich aan jouw leven overgaf
Ik heb de strijd verloren waarin ik dacht dat ik zou winnen
In alle hoeken van mijn ziel is het opgeslagen
Hoe kan ik vergeten dat jij bestaat?
Je verveelde je met mij, je bent moe van het aanbidden van mij
En nu geef je me gevangen in de pijn
En in de wind
Laat je me een zucht en mijn stilte achter
Het schreeuwt dat ik van binnen sterf
Het schreeuwt dat jij mijn grote liefde bent, mijn grote liefde
Wat een verdriet
Bloem, ik kon je doornen niet verwijderen
Ik heb zelf mijn wonden gekweekt
Ik heb mezelf tot verliezer verklaard, door je te willen veranderen
Maar jij speelt alleen maar met de liefde
Je had al meer dan één hart verwond
Maar om ervoor te zorgen dat je me zou liefhebben, nam ik het risico
Je bedrog met de tijd en uiteindelijk zei ik dat ik van je hield
Omdat ik voelde dat je ook van me hield
Nu lijd ik mijn straf, ik wist al dat je niet goed was
God, waarom ben ik verliefd geworden?
Gevoelens
Waarom vielen ze onder je glimlach?
Als jij zo vluchtig was als de bries
Ik weet niet waarom ik echt verliefd op je werd, ik weet het niet
Ik heb spijt
Van het houden van jou zoals ik doe
Dat zal altijd mijn lijden zijn
Het spelen wetende dat ik zou verliezen
Maar ik wilde het proberen
En op de meest onverwachte dag gaf ik me over
Nu zal ik het lot van een bittere pijn lijden
Zonder afstand, zonder wegen, een begin zonder einde
Hart, waarom gaf je me gevoelens
Als dat ons zou laten sterven?
In alle hoeken van mijn ziel is het opgeslagen
Hoe kan ik vergeten dat jij bestaat?
Je verveelde je met me, je bent moe van het aanbidden van mij
En nu geef je me gevangen in de pijn
En in de wind
Laat je me een zucht en mijn stilte achter
Het schreeuwt dat ik van binnen sterf
Bevestig dat jij mijn grote liefde bent, mijn grote liefde
Wat een verdriet
Bloem, ik kon je doornen niet verwijderen
Ik heb zelf mijn wonden gekweekt
Ik heb mezelf tot verliezer verklaard, door je te willen veranderen
Maar jij speelt alleen maar met de liefde