Pedazo de Papel (part. EMI)
En algún lugar quedó un pedazo de papel
Donde te estaba escribiendo una canción
Tendré que volver a comenzar y a recordar
Cada palabra que escondida me olvidé decir
En algún rincón de tu misterio me encontré
Con tu pelo negro dividido en dos
Regalo fugaz que la noche me convidó
Para anhelar el reflejo de tu río bajo el Sol
Buscando las notas de esa melodía
De ese breve instante en el que me asomé
Desde la ventana de mi casa solo para ver tu mundo
En algún cuaderno donde te guardé
Donde dibujé tu voz
Y algo más que me olvidé
Pasan las semanas y cada recuerdo
Se nos hace parte en una canción
En unas palabras mal garabateadas en un colectivo
En algún cuaderno donde te guardé
Donde dibujé tu voz
Y algo más que me olvidé
Vuelvo a mi memoria aún queda tiempo en el pincel
Entre páginas en blanco que escribir
Vuelvo a ver el tono aquebrachado de tu piel
Dibujado en los reflejos del amanecer
En algún lugar quedó un pedazo de papel
Dos perfumes mil caminos y una flor
Pétalos de azar que el viento sur me arrebató
Para soñar despierto contigo
Buscando las notas de esa melodía
De ese breve instante en el que me asomé
Desde la ventana de mi casa solo para ver tu mundo
En algún cuaderno donde te guardé
Donde dibujé tu voz
Y algo más que me olvidé
Pasan las semanas y cada recuerdo
Se nos hace parte en una canción
En unas palabras mal garabateadas en un colectivo
En algún cuaderno donde te guardé
Donde dibujé tu voz
Y algo más que me olvidé
Pasan las semanas y cada recuerdo
Se nos hace parte en una canción
En unas palabras mal garabateadas en un colectivo
En algún cuaderno donde te guardé
Donde dibujé tu voz
Y algo más que me olvidé
En algún cuaderno donde te guardé
Donde dibujé tu voz
Y algo más que me olvidé
Stukje Papier (ft. EMI)
Op een plek bleef een stukje papier
Waarop ik een liedje voor je schreef
Ik moet opnieuw beginnen en me herinneren
Elk woord dat ik vergeten was te zeggen
In een hoek van jouw mysterie vond ik mezelf
Met jouw zwarte haar verdeeld in twee
Een vluchtig cadeau dat de nacht me gaf
Om te verlangen naar de reflectie van jouw rivier onder de zon
Zoekend naar de noten van die melodie
Van dat korte moment waarop ik keek
Vanaf het raam van mijn huis alleen om jouw wereld te zien
In een schrift waar ik je bewaarde
Waarin ik jouw stem tekende
En iets meer dat ik vergat
De weken verstrijken en elke herinnering
Wordt een deel van een lied
In wat woorden slecht gekrabbeld in een bus
In een schrift waar ik je bewaarde
Waarin ik jouw stem tekende
En iets meer dat ik vergat
Ik keer terug naar mijn geheugen, er is nog tijd op de penseel
Tussen lege pagina's die ik moet schrijven
Ik zie weer de gebroken tint van jouw huid
Getekend in de reflecties van de dageraad
Op een plek bleef een stukje papier
Twee parfums, duizend wegen en een bloem
Blaadjes van toeval die de zuidenwind me ontnam
Om wakker te dromen met jou
Zoekend naar de noten van die melodie
Van dat korte moment waarop ik keek
Vanaf het raam van mijn huis alleen om jouw wereld te zien
In een schrift waar ik je bewaarde
Waarin ik jouw stem tekende
En iets meer dat ik vergat
De weken verstrijken en elke herinnering
Wordt een deel van een lied
In wat woorden slecht gekrabbeld in een bus
In een schrift waar ik je bewaarde
Waarin ik jouw stem tekende
En iets meer dat ik vergat
De weken verstrijken en elke herinnering
Wordt een deel van een lied
In wat woorden slecht gekrabbeld in een bus
In een schrift waar ik je bewaarde
Waarin ik jouw stem tekende
En iets meer dat ik vergat
In een schrift waar ik je bewaarde
Waarin ik jouw stem tekende
En iets meer dat ik vergat