Sombras
Quisiera abrir lentamente mis venas
Mi sangre toda verterla a tus pies
Para poderte demostrar
Que más no puedo amar
Y entonces morir después (morir después)
Y sin embargo tus ojos azules
Azul que tienen el cielo y el mar
Viven cerrados para mí
Al ver que estoy aquí
Perdido en mi soledad
¡Sombras!
¡Sombras!
¡Sombras!
¡Sombras!
Pude ser feliz
Y estoy en vida muriendo
Y entre lágrimas
El paisaje más horrendo
De este drama sin final
Sin final
¡Sombras!
¡Sombras!
¡Sombras!
¡Sombras!
¡Sombras!
Quisiera abrir nuevamente tus piernas
¡Ya sabes!
Y sin embargo
Y sin embargo
Sin embargo
¡Oh!
¡Sombras!
¡Sombras!
¡Sombras!
¡Sombras!
¡Sombras!
¡Sombras!
¡Sombras!
¡Sombras!
Schaduwen
Ik zou langzaam mijn aderen willen openen
Al mijn bloed aan jouw voeten laten stromen
Om je te kunnen laten zien
Dat ik niet meer kan houden van je
En dan sterven daarna (sterven daarna)
En toch, jouw blauwe ogen
Blauw zoals de lucht en de zee
Blijven gesloten voor mij
Als ik zie dat ik hier ben
Verloren in mijn eenzaamheid
!Schaduwen!
!Schaduwen!
!Schaduwen!
!Schaduwen!
Ik had gelukkig kunnen zijn
En ik leef terwijl ik sterf
En tussen de tranen
Het meest afschuwelijke landschap
Van dit drama zonder einde
Zonder einde
!Schaduwen!
!Schaduwen!
!Schaduwen!
!Schaduwen!
!Schaduwen!
Ik zou opnieuw jouw benen willen openen
Je weet wel!
En toch
En toch
Toch
!Oh!
!Schaduwen!
!Schaduwen!
!Schaduwen!
!Schaduwen!
!Schaduwen!
!Schaduwen!
!Schaduwen!
!Schaduwen!