395px

Golven

La Femme

Vagues

Quand la nuit tombe
Tu regardes au loin
Le soleil qui se couche dans l’océan
Au loin, il y a l’Espagne
Tu regardes les nuages
Qui vont et qui glissent vers le Nord
Et il y a les vagues
Qui se forment et se déforment

Le vent te rentre dans les yeux
Les couleurs se mélangent
Tu oublies même où tu es
Tu as chaud et tu repenses
Tu penses à la vie
La vie qui s’écoule
Et la vie c’est cool

Les visages et les images te reviennent à la mémoire
Tu regardes les vagues bleues
Qui se brisent à l’horizon
Et tu penses à ceux qui reviennent et qui s’en vont
Toujours un visage
Toujours une image
Tous les souvenirs

Te reviennent à la mémoire
Tu penses à ceux que tu aimes
À tes amis à ton amour
Qui sont partis pour une autre vie
Mais ils vivent dans ta tête
Comme un mirage
Il t’en reste une image

La nuit s’installe et la lune orange se révèle maintenant à l’horizon
Au bord de l’océan
Et là contre toute attente
Tu lèves les yeux et tu vois devant toi
Une étoile qui file
Tu te dis que toi aussi tu passes ton chemin

Et tu reviendras ici
Si un jour tu t’égares
Dans les entrailles de la vie
Une vague se déforme
Et une autre se reforme
Ainsi va la vie
Et l’eau poursuit son cours
Et la vie

Golven

Wanneer de nacht valt
Kijk je in de verte
De zon die ondergaat in de oceaan
In de verte is er Spanje
Je kijkt naar de wolken
Die gaan en glijden naar het Noorden
En daar zijn de golven
Die zich vormen en vervormen

De wind waait in je ogen
De kleuren mengen zich
Je vergeet zelfs waar je bent
Je hebt het warm en je denkt terug
Je denkt aan het leven
Het leven dat verstrijkt
En het leven is gaaf

Gezichten en beelden komen terug in je gedachten
Je kijkt naar de blauwe golven
Die breken aan de horizon
En je denkt aan degenen die komen en gaan
Altijd een gezicht
Altijd een beeld
Alle herinneringen

Komen terug in je gedachten
Je denkt aan degenen van wie je houdt
Aan je vrienden, aan je liefde
Die zijn vertrokken naar een ander leven
Maar ze leven in je hoofd
Als een mirage
Je houdt een beeld van hen over

De nacht valt en de oranje maan verschijnt nu aan de horizon
Aan de rand van de oceaan
En daar, tegen alle verwachtingen in
Kijk je omhoog en zie je voor je
Een ster die valt
Je zegt tegen jezelf dat ook jij je weg gaat

En je zult hier terugkomen
Als je ooit verdwaalt
In de diepten van het leven
Vormt een golf zich opnieuw
En een andere hervormt zich
Zo gaat het leven
En het water blijft stromen
En het leven.

Escrita por: La Femme / Sacha Got / Marlon Magnee