De Rodillas
Tanto luchar
Su futuro forjar
Y sin contar humillaciones
Aguantar si es solo una
Es la mujer que amo
Digo yo sin pena alguna
La fortuna de tenerla se compara con ninguna
Vivo, sueño, canto es solo por ella
Entrega entera roja bella larga cabellera
Que su vida sin dudarlo por mi ser no niega
Mas no me quejo por mi blanca dura
Pero su piel entre la mia aunque perfecto encaja
No la puedo alcanzar
Y eso parte mi alma esto no es cuento
Vas a comer de donde vengo
Veras que yo le canto y canto solo lo que siento
Y es para ella entero sentimiento
Tengo aqui lo plasmo
Como en mi corazon deja semillas en tu diario
Andar
No existen las palabras que definan tu mirar
Cuando estrello
Contra mis actos de plebeyo
Me acuerdo me dijiste sobre aquello prohibido
Pero yo siempre iba en el camino sin sentido
En todo caso si algun problema
Decias las magicas palabras yo salia de mi dilema
Y aun lo haces
Ahora venticuatro son las fases
Espero tus lecciones nunca acaben
Que tu voz jamas se calle
Y por la eternidad amarte
De rodillas te lo digo amor mio bella dama
Sin ti ya mis sentidos no reponden
Y mis ojos lagrimas derraman
Veras que yo le nazco y canto todo lo que siento
Se aproxima una pequeña soledad con su respectivo silencio
Es tarde yo me enojas en que se escribe algo parecido a un beso
Los momentos que paso sin ti para mi son solo un hobbie
Desde que te levantas hasta que te duermes
Escribo una cancion en el viento
Luego una serenata a tu ventana a la ventisca traiga yo
Musica escribo letras canciones vivo
Desde el cielo sembraste una semilla que en el suelo frio
Quebrantado humeado
Haciendo me sentir mas vivo
Yo soy como un pajaro que se posa en el tejado viendo el sol lejano
Y que su voz seca seco como un paso a 29 grados
En el inmenzo mundo
Por un fragmento de segundo
Llamo y canto
Para que el dia el que espero ver llegar
Respire de mi alma
Del cafe en la mañana
Servido por aquella hermosa dama
De rodillas te lo digo amor mio bella dama
Sin ti ya mis sentidos no reponden
Y mis ojos lagrimas derraman
Veras que yo le nazco y canto todo lo que siento
Op Mijn Knieën
Zoveel vechten
Je toekomst smeden
En zonder te tellen, vernederingen
Volhouden als het er maar één is
Het is de vrouw van wie ik hou
Zeg ik zonder enige schaamte
Het geluk om haar te hebben is met niets te vergelijken
Ik leef, droom, zing, het is alleen voor haar
Volledige overgave, rode schoonheid, lange haren
Dat ze haar leven zonder aarzeling voor mij niet ontkent
Maar ik klaag niet over mijn witte harde
Maar haar huid tussen de mijne, hoewel perfect, past het
Kan ik haar niet bereiken
En dat breekt mijn ziel, dit is geen verhaal
Je gaat eten van waar ik vandaan kom
Je zult zien dat ik zing en zing, alleen wat ik voel
En het is voor haar, een volledig gevoel
Ik heb het hier vastgelegd
Zoals in mijn hart, laat zaadjes in je dagelijkse
Wandeling
Er zijn geen woorden die jouw blik kunnen beschrijven
Wanneer ik bots
Tegen mijn daden van een plebejer
Vergeet ik niet wat je zei over dat verboden
Maar ik ging altijd zonder doel op de weg
In elk geval, als er een probleem was
Zei je de magische woorden, ik kwam uit mijn dilemma
En dat doe je nog steeds
Nu zijn er vierentwintig fasen
Ik hoop dat je lessen nooit eindigen
Dat je stem nooit verstomt
En voor de eeuwigheid van je houden
Op mijn knieën zeg ik het, mijn liefde, mooie dame
Zonder jou reageren mijn zintuigen niet meer
En mijn ogen laten tranen vallen
Je zult zien dat ik opbloei en zing, alles wat ik voel
Er komt een kleine eenzaamheid met zijn respectieve stilte
Het is laat, ik word boos dat er iets geschreven wordt dat lijkt op een kus
De momenten die ik zonder jou doorbreng, zijn voor mij slechts een hobby
Sinds je opstaat tot je gaat slapen
Schrijf ik een lied in de wind
Dan een serenade bij je raam, zodat de storm het brengt
Ik schrijf muziek, teksten, liedjes, ik leef
Vanuit de hemel plant je een zaadje in de koude grond
Gebroken, rokerig
Me laten voelen dat ik meer leef
Ik ben als een vogel die op het dak zit, de verre zon bekijk
En dat haar stem droog is, droog als een stap bij 29 graden
In de immense wereld
Voor een fragment van een seconde
Roep ik en zing
Zodat de dag waarop ik hoop te zien
Ademt uit mijn ziel
Van de koffie in de ochtend
Geserveerd door die mooie dame
Op mijn knieën zeg ik het, mijn liefde, mooie dame
Zonder jou reageren mijn zintuigen niet meer
En mijn ogen laten tranen vallen
Je zult zien dat ik opbloei en zing, alles wat ik voel