Sueños de papel
Te haré artista de verdad,
tu sólo has de cantar y aprende a sonreir.
Verás tu foto en la pared, dinero a tu merced.
Prepárate a vivir.... un sueño de papel.
Papel que el tiempo barrerá
Tan frágil como el de fumar.
Después, tus sueños donde irán.
¡Cómo marchita la verdad!
Se venden canciones,
se compra popularidad.
Trafican emociones
Para después televisar.
Y mi alma quiere llorar.
Te haré el héroe nacional
que se cuela de noche delante del sofá.
Serás un tipo original, te enseñaré a sentir;
lo que te haré cantar.
Todo para ti.
Y cada noche verás que en un colchón
de un cinco estrellas dormirás.
Por las mañanas sin voz despertarás,
abrazado a tu soledad.
Marioneta, que sola estás.
Te haré artista de verdad.
Tú solo has de cantar y aprende a sonreír,
aunque quieras llorar.
Dromen van papier
Ik maak je een echte artiest,
je hoeft alleen maar te zingen en te leren glimlachen.
Je zult je foto op de muur zien, geld binnen handbereik.
Bereid je voor om te leven... een droom van papier.
Papier dat de tijd zal vegen,
zo fragiel als dat van een sigaret.
Waar gaan je dromen daarna heen?
Hoe verwelkt de waarheid!
Er worden liedjes verkocht,
populariteit wordt gekocht.
Emoties worden verhandeld
om ze daarna op tv te tonen.
En mijn ziel wil huilen.
Ik maak je de nationale held
die 's nachts stiekem voor de bank verschijnt.
Je wordt een origineel type, ik leer je voelen;
wat ik je laat zingen.
Alles voor jou.
En elke nacht zie je dat je op een matras
van een vijfsterrenhotel slaapt.
's Ochtends word je zonder stem wakker,
omarmd door je eenzaamheid.
Marionet, wat ben je alleen.
Ik maak je een echte artiest.
Je hoeft alleen maar te zingen en te leren glimlachen,
ook al wil je huilen.