Hasta nunca
Parecía un día más, carretera y a cantar
¡Rulo corre, llegas tarde!
Los ojos pesan más que ayer
Se han abierto para verte cuando no buscaba a nadie.
Nunca invertí en amores de una noche mi locura
Pero enloquecí después
De la actuación con tu cordura
Contigo esta noche olvido los golpes de la vida,
Pero en casa alguien te espera;
Llegas tarde, hasta nunca.
Hoy me dolía la cabeza, ¿fue el alcohol o fue la luna? fue la maldita cerveza
Me he arrastrado por la casa, te he buscado en los pasillos, no se qué coño me
pasa
Y he vuelto al bar donde te vi para brindar, no estabas tu
Te iba a contar que no dormí, que desde hoy canto por ti
Óscar, ponme una copa más, la quiero olvidar
Iban a cerrar, cuando te oí decir, ¿qué tal estás?
Con mis canciones sigo aquí, ¿tu qué tal?, le pregunté
¿qué tal en esto de vivir?
Yo cansado de viajar, tu cansada de sentir
Como el tiempo se te va
Tot ziens
Het leek een gewone dag, op de weg en zingen
Rulo, schiet op, je komt te laat!
Mijn ogen wegen zwaarder dan gisteren
Ze zijn open gegaan om je te zien, terwijl ik niemand zocht.
Nooit heb ik geïnvesteerd in een nachtelijke liefde, mijn gekte
Maar ik raakte in de war
Na de show met jouw verstand
Met jou vanavond vergeet ik de klappen van het leven,
Maar thuis wacht iemand op je;
Je komt te laat, tot ziens.
Vandaag had ik hoofdpijn, was het de alcohol of de maan? het was dat verdomde bier
Ik heb me door het huis gesleept, je gezocht in de gangen, ik weet niet wat de fuck er met me
aan de hand is.
En ik ben teruggekeerd naar de bar waar ik je zag om te proosten, je was er niet
Ik wilde je vertellen dat ik niet sliep, dat ik vanaf vandaag voor jou zing
Óscar, geef me nog een drankje, ik wil het vergeten
Ze gingen sluiten, toen hoorde ik je zeggen, hoe gaat het?
Met mijn nummers ben ik hier nog steeds, hoe gaat het met jou?, vroeg ik
Hoe gaat het met dit leven?
Ik moe van het reizen, jij moe van het voelen
Hoe de tijd je ontglipt.