Luna de Miel
Que cierren para siempre la calle del olvido.
Que te metan en ella para nunca verte.
Que no te valla bonito, que te valla de muerte.
Y que, por fin, el tiempo borre las heridas
Y tus fantasmas nunca mas vuelvan a verme.
Y no tires tu tiempo en esta despedida;
Ya sé que te sobran los motivos para cambiar de gente.
Que me sonría la suerte y te valla de muerte.
Champán, chalet...
Que te atragante tu luna de miel.
Caviar, channel...
Flipante. Quien te ha visto y quien te ve.
Que se pudran tus deseos.
Que no se cumpla lo que sueñas.
Que nunca tengas primavera.
Que se te apaguen los besos
Y que como a mi te duela.
Que te lleven los demonios
Fuera de mi cabeza.
Huwelijksreis
Sluit voor altijd de straat van de vergetelheid.
Stop je erin zodat ik je nooit meer zie.
Dat het je niet goed gaat, dat het je fataal wordt.
En dat, eindelijk, de tijd de wonden heelt
En je spoken me nooit meer komen bezoeken.
Verspil je tijd niet aan dit afscheid;
Ik weet dat je genoeg redenen hebt om van mensen te veranderen.
Dat het geluk me toekijkt en dat het je fataal wordt.
Champagne, chalet...
Dat je stikt in je huwelijksreis.
Kaviaar, Chanel...
Bizar. Wie jou ooit heeft gezien en wie je nu bent.
Dat je wensen vergaan.
Dat je dromen niet uitkomen.
Dat je nooit een lente hebt.
Dat je kussen verwelken
En dat het je net zo pijn doet als mij.
Dat de demonen je meenemen
Ver weg uit mijn hoofd.