Ezeiza
Dicen que existe un país al sur del mundo, atado a la cola del barrilete americano. Un país mágico y extraño donde se mezclan la alegría de carnavales paganos y la tristeza de madres gringas que agitan pañuelos frente a barcos que zarpan.
Un país que es pasión y maravilla donde uno no puede ser del todo feliz, pero que no puede abandonarse. Porque los que se van se mueren de nostalgia, ahogados en lágrimas o ahorcados a los cables de los teléfonos para las navidades y los cumpleaños.
Te acompañan hasta ezeiza, arrastrando los bagayos, adonde vas?
Con la facha reciclada, ciudadanía cambiada, adonde vas?
Navidades extranjeras buscando en la billetera la foto que más querés
Viendo goles de argentina a las 3 de la matina por deportes CNN
Los viejos y los muchachos los dejás buscando un cacho de confort a fin de mes
Y los mangos que amarroques los vas a gastar en viaje para venirlos a ver
La valija con recuerdos, no entra el patio del colegio ni el fulbete de las diez
No entra el alma de tu abuelo, la quinta y el gallinero, el horno y el almacén
Síndrome dulce de leche, contrabandista de yerba y postales en inglés
Allá te dicen sudaca, acá te decimos negro nada más que por joder
Ezeiza
Ze zeggen dat er een land bestaat in het zuiden van de wereld, vastgebonden aan de staart van de Amerikaanse vlieger. Een magisch en vreemd land waar de vreugde van heidense carnaval vieringen zich mengt met de verdrietige moeders die met zakdoeken zwaaien voor schepen die vertrekken.
Een land dat passie en wonder is waar je niet helemaal gelukkig kunt zijn, maar dat je niet kunt verlaten. Want degenen die gaan sterven van heimwee, verdronken in tranen of opgehangen aan de telefoonkabels voor kerst en verjaardagen.
Ze begeleiden je tot Ezeiza, slepend met de bagage, waar ga je naartoe?
Met de gerecyclede uitstraling, veranderde nationaliteit, waar ga je naartoe?
Buitenlandse kerstfeesten, op zoek in je portemonnee naar de foto die je het meest wilt.
Kijkend naar doelpunten van Argentinië om drie uur 's nachts op CNN Sports.
De ouderen en de jongens laat je achter, op zoek naar een beetje comfort aan het eind van de maand.
En het geld dat je hebt, ga je uitgeven aan een reis om ze te komen zien.
De koffer vol herinneringen, past niet in de schoolyard of de voetbal van tien uur.
De ziel van je grootvader past er niet in, de tuin en het kippenhok, de oven en de winkel.
Zoete melk syndroom, smokkelaars van thee en ansichtkaarten in het Engels.
Daar noemen ze je sudaca, hier noemen we je gewoon neger, alleen maar om te pesten.