La Chica Del Gorro Azul
De melocotón
Se inventó una historia el sol
Para darle a tus mejillas su color
Fue la juventud
La que con su gorro azul
Te llevaba en bicicleta por el monte Urgull
Hoy te vuelvo a ver
Tú sigues siendo un recuerdo aquel, que una vez
Bailó conmigo un rato y se fue
Y se fue
De un sauce llorón
Una almendra se calló
Y llora triste porque al moho ha caído su amor
¿Quién te dio el lunar?
Que hizo retirarse al mar
¿Y qué es la luz de la ventana abierta a la verdad?
Hoy te vuelvo a ver
Tú sigues siendo un recuerdo aquel, que una vez
Bailó conmigo un rato y se fue
Y se fue
Y hoy te vuelvo a ver
Tú sigues siendo el recuerdo aquel, que una vez
Bailó conmigo un rato y se fue
Y se fue
Het Meisje Met De Blauwe Hoed
De perzik
Verzin je een verhaal de zon
Om je wangen die kleur te geven
Was de jeugd
Die met haar blauwe hoed
Je op de fiets door de bergen van Urgull nam
Vandaag zie ik je weer
Je blijft die herinnering, die ooit
Even met me danste en weer ging
En weer ging
Van een treurwilg
Viel er een amandel
En huilt verdrietig omdat haar liefde in de schimmel is gevallen
Wie gaf je die moedervlek?
Die de zee deed terugtrekken
En wat is het licht van het open raam naar de waarheid?
Vandaag zie ik je weer
Je blijft die herinnering, die ooit
Even met me danste en weer ging
En weer ging
En vandaag zie ik je weer
Je blijft die herinnering, die ooit
Even met me danste en weer ging
En weer ging
Escrita por: Amaia Montero / Pablo Benegas