395px

Onsterfelijk

La Oreja de Van Gogh

Inmortal

Tengo aquí bajo el vestido
Bien escondiditos tus besos malditos
Mariposas que al alba
De regreso a casa se venían conmigo
Yo tengo aquí bajo la cama
Cada madrugada que la deshicimos
Tengo tantas cosas y ninguna está en su sitio

Tengo aquí dentro de un vaso
La primera ola de aquella mañana
Tengo en uno de mis rizos
El ritmo del tango que siempre bailabas
Yo tengo escrito en un suspiro
Aquellas palabras que nunca dijimos
Tengo tantas cosas y ninguna está en su sitio

Después de ti entendí
Que el tiempo no hace amigos
Qué corto fue el amor
Y qué largo el olvido

Seré tu luz, seré un disfraz
Una farola que se encienda al pasar
Cualquier mariposa, la estrella polar
Que viene sola y muy solita se va
Seré el sabor de un beso en el mar
Un viejo proverbio sobre cómo olvidar
Seré inmortal porque yo soy tu destino

Tengo aquí bajo mi almohada
Tu fotografía frente a Santa Clara
Dice más que mil palabras
Y yo le contesto que también te amaba
Yo tengo abierta la ventana
Porque así se escapa el tiempo sin verte
Tengo tantas cosas, tengo todas en mi mente

Después de ti entendí
Que el tiempo no hace amigos
Qué corto fue el amor
Y qué largo el olvido

Seré tu luz, seré un disfraz
Una farola que se encienda al pasar
Cualquier mariposa, la estrella polar
Que viene sola y muy solita se va
Seré el sabor de un beso en el mar
Un viejo proverbio sobre cómo olvidar
Seré inmortal

Seré ese lunar que adorne tu piel
Una paloma cerca de donde estés
Un golpe de suerte, el café de las tres
Alguna mirada que te haga enloquecer

Seré la voz que avise en el tren
Un presentimiento de que todo irá bien
Seré inmortal, uoh-oh
Seré inmortal, uoh-oh-oh
Seré inmortal, porque yo soy tu destino

Onsterfelijk

Ik heb hier onder mijn jurk
Goed verstopt jouw vervloekte kussen
Vlinders die bij zonsopgang
Terug naar huis met mij meekwamen
Ik heb hier onder mijn bed
Elke ochtend dat we het uit elkaar haalden
Ik heb zoveel dingen en niets staat op zijn plek

Ik heb hier in een glas
De eerste golf van die ochtend
Ik heb in een van mijn krullen
De ritme van de tango die je altijd danste
Ik heb geschreven in een zucht
Die woorden die we nooit zeiden
Ik heb zoveel dingen en niets staat op zijn plek

Na jou begreep ik
Dat de tijd geen vrienden maakt
Hoe kort was de liefde
En hoe lang het vergeten

Ik zal je licht zijn, ik zal een kostuum zijn
Een lantaarn die aangaat als je voorbijloopt
Elke vlinder, de poolster
Die alleen komt en heel alleen weer gaat
Ik zal de smaak van een kus in de zee zijn
Een oud gezegde over hoe te vergeten
Ik zal onsterfelijk zijn omdat ik jouw bestemming ben

Ik heb hier onder mijn kussen
Jouw foto voor Santa Clara
Zegt meer dan duizend woorden
En ik antwoord dat ik ook van je hield
Ik heb het raam open
Want zo ontsnapt de tijd zonder jou te zien
Ik heb zoveel dingen, ik heb alles in mijn hoofd

Na jou begreep ik
Dat de tijd geen vrienden maakt
Hoe kort was de liefde
En hoe lang het vergeten

Ik zal je licht zijn, ik zal een kostuum zijn
Een lantaarn die aangaat als je voorbijloopt
Elke vlinder, de poolster
Die alleen komt en heel alleen weer gaat
Ik zal de smaak van een kus in de zee zijn
Een oud gezegde over hoe te vergeten
Ik zal onsterfelijk zijn

Ik zal die moedervlek zijn die je huid siert
Een duif dichtbij waar je ook bent
Een gelukstreffer, de koffie van drie uur
Een blik die je gek maakt

Ik zal de stem zijn die waarschuwt in de trein
Een voorgevoel dat alles goed zal komen
Ik zal onsterfelijk zijn, uoh-oh
Ik zal onsterfelijk zijn, uoh-oh-oh
Ik zal onsterfelijk zijn, omdat ik jouw bestemming ben

Escrita por: Pablo Benegas / Xabi San Martín