395px

Een Jaar Minder Verjaardag

La Oreja de Van Gogh

Cumplir Un Año Menos

Vuelve a ser mi cumpleaños y en mi mesa habrá dos platos
Aunque sepa que esta vez tú no vendrás
Solo quiero de regalo dar la vuelta al calendario
Para que estos años pasen hacia atrás
Cumpliría un año menos y al soplar daría fuego
A las velas que pusiste en el pastel
Tras invierno vendrá otoño tras Septiembre vendrá Agosto
Y mañana será un poco más ayer

Para qué quiero palabras si ya no te canto a ti
Para qué quiero mis labios si tus besos los perdí
No quiero mis primaveras si no crecen tus violetas
Desde hoy creceré hasta que nací

Volveríamos al día más feliz de nuestra vida
Y otra vez sería la primera vez
A mis ojos volvería cada lágrima caída
Sobre el telegrama urgente de papel
Las noticias contarían que las balas regresaron
A esas armas que apuntaron a matar
Volverían a la vida las voces que disentían
Y con ellas algo más de libertad

Para qué quiero palabras si ya no te canto a ti
Para qué quiero mis labios si tus besos los perdí
No quiero mis primaveras si no crecen tus violetas
Desde hoy creceré hasta que nací
Y para qué quiero yo el aire si tu aliento no está aquí
Para qué quiero mis manos si no te tocan a ti
No quiero mis primaveras si no crecen tus violetas

Desde hoy creceré hasta que nací

Creceré hasta que nací
Desde hoy creceré hasta que nací
Creceré hasta que nací

Een Jaar Minder Verjaardag

Het is weer mijn verjaardag en op mijn tafel staan twee borden
Ook al weet ik dat jij deze keer niet komt
Ik wil alleen als cadeau de kalender omdraaien
Zodat deze jaren achteruit gaan
Ik zou een jaar minder worden en bij het uitblazen vuur geven
Aan de kaarsen die je op de taart zette
Na de winter komt de herfst, na september komt augustus
En morgen is het weer een beetje meer gisteren

Wat heb ik aan woorden als ik niet meer voor jou zing
Wat heb ik aan mijn lippen als ik jouw kussen verloor
Ik wil mijn lentes niet als jouw viooltjes niet bloeien
Vanaf vandaag zal ik groeien tot ik geboren werd

We zouden teruggaan naar de gelukkigste dag van ons leven
En het zou weer de eerste keer zijn
In mijn ogen zou elke traan terugkomen
Op het dringende telegram van papier
Het nieuws zou vertellen dat de kogels terugkwamen
Naar die wapens die gericht waren om te doden
De stemmen die het niet eens waren zouden weer tot leven komen
En met hen iets meer vrijheid

Wat heb ik aan woorden als ik niet meer voor jou zing
Wat heb ik aan mijn lippen als ik jouw kussen verloor
Ik wil mijn lentes niet als jouw viooltjes niet bloeien
Vanaf vandaag zal ik groeien tot ik geboren werd
En wat heb ik aan de lucht als jouw adem hier niet is
Wat heb ik aan mijn handen als ze jou niet aanraken
Ik wil mijn lentes niet als jouw viooltjes niet bloeien

Vanaf vandaag zal ik groeien tot ik geboren werd

Ik zal groeien tot ik geboren werd
Vanaf vandaag zal ik groeien tot ik geboren werd
Ik zal groeien tot ik geboren werd