395px

Je Lijkt Zó Veel op Mij

La Oreja de Van Gogh

Te Pareces Tanto a Mí

Huh-uh, huh-uh
Huh-uh, huh-uh
Llevas tus sueños entre los dientes
Me miras displicente cuando vas a salir
Siento el calor de tus ojos de viernes
Te marchas mientras limpio lo que queda de ti
Y de mí, y de mí

Quieres correr, gritar, salir de aquí
Te asomas de puntillas sobre el porvenir
Quieres ver caer las gotas del tiempo
Resbalar por tu nariz
Quieres saber qué hay detrás de mí
Eres eléctrica, colérica sin definir
Y sé muy bien por qué me odias tanto
Te pareces tanto a mí

Llevo sentada sobre mi hombre
La melancolía de saber que te irás
Sé te amontona la vida en los ojos
Mientras yo me arrugo en cada beso que ya
No me das, no me das

Quieres correr, gritar, salir de aquí
Te asomas de puntillas sobre el porvenir
Quieres ver caer las gotas del tiempo
Resbalar por tu nariz
Quieres saber qué hay detrás de mí
Eres eléctrica, colérica sin definir
Y sé muy bien por qué me odias tanto
Te pareces tanto a mí

Y aunque me apagues con la mirada
Porque la vida viene a por ti
No cerraré nunca la ventana
Por la que huyes hoy de mí

Quieres correr, gritar, salir de aquí
Te asomas de puntillas sobre el porvenir
Quieres ver caer las gotas del tiempo
Resbalando tu nariz
Quieres saber qué hay detrás de mí
Eres eléctrica, colérica sin definir
Y sé muy bien por qué me odias tanto
Te pareces tanto a mí

Huh-uh, huh-uh
Huh-uh, huh-uh
Huh-uh, huh-uh
Huh-uh, huh-uh.

Je Lijkt Zó Veel op Mij

Huh-uh, huh-uh
Huh-uh, huh-uh
Je draagt je dromen tussen je tanden
Je kijkt me met een arrogante blik aan als je weggaat
Ik voel de warmte van je ogen op vrijdag
Je vertrekt terwijl ik opruim wat er van jou over is
En van mij, en van mij

Je wilt rennen, schreeuwen, hier weg
Je kijkt op je tenen naar de toekomst
Je wilt zien hoe de druppels van de tijd vallen
Over je neus glijden
Je wilt weten wat er achter mij schuilgaat
Je bent elektrisch, woedend zonder duidelijkheid
En ik weet heel goed waarom je zoveel haat
Je lijkt zó veel op mij

Ik zit op mijn man
De melancholie van het weten dat je weggaat
Het leven stapelt zich op in je ogen
Terwijl ik me in elke kus die je me niet meer geeft
Vouw, vouw

Je wilt rennen, schreeuwen, hier weg
Je kijkt op je tenen naar de toekomst
Je wilt zien hoe de druppels van de tijd vallen
Over je neus glijden
Je wilt weten wat er achter mij schuilgaat
Je bent elektrisch, woedend zonder duidelijkheid
En ik weet heel goed waarom je zoveel haat
Je lijkt zó veel op mij

En ook al doof je me met je blik
Omdat het leven naar je toe komt
Zal ik nooit het raam sluiten
Waar je vandaag van wegvlucht

Je wilt rennen, schreeuwen, hier weg
Je kijkt op je tenen naar de toekomst
Je wilt zien hoe de druppels van de tijd vallen
Over je neus glijden
Je wilt weten wat er achter mij schuilgaat
Je bent elektrisch, woedend zonder duidelijkheid
En ik weet heel goed waarom je zoveel haat
Je lijkt zó veel op mij

Huh-uh, huh-uh
Huh-uh, huh-uh
Huh-uh, huh-uh
Huh-uh, huh-uh.

Escrita por: La Oreja de Van Gogh, Xabier San Martin, La Oreja de Van Gogh, La Oreja de Van Gogh