Y Se Fue (part. Nil Moliner)
Como siempre he soñado con todo lo que quise
No lamento ver las nubes en los días grises
Soy de aquellos que quisieron borrar de su pasado la vergüenza
Aquel niño que estuvo enamorado
Acertijo de sonrisas, un adiós y un hasta luego
Un mensaje en la botella lleva la marea dentro
Sólo me queda el salitre pegado a mi cuerpo, de cangrejos
Anda el juego y de pinzas ando suelto
Si salto la ventana, no me puedo caer
Al que vuela sin alas, no lo puedes vencer
Y se fue, como un pescado en el mar
Y yo sentado en la arena, el viento que pega, la ola lo vuelve a llevar
Y se fue, como un pescado en el mar
Y yo sentado en la arena, el viento que pega, la ola lo vuelve a llevar
Caminante del momento, sendero del recuerdo
Aunque pude haber sido aquel loco que anda suelto
De mentiras y verdades el mundo está lleno
De aquel día en Formentera yo nunca me arrepiento
Astronautas siderales, también de singulares
Abanico de lunares al son de mis cantares
Salpicando en mis heridas y en frente de la orilla
Tu recuerdo encantado sin ser mi pesadilla
Si salto la ventana, no me puedo caer
Al que vuela sin alas, no lo puedes vencer
Y se fue, como un pescado en el mar
Y yo sentado en la arena, el viento que pega, la ola lo vuelve a llevar
Y se fue, como un pescado en el mar
Y yo sentado en la arena, el viento que pega, la ola lo vuelve a llevar
Lo vuelve a llevar
La olla que llega lo vuelve a llevar
Y se fue, como un pescado en el mar
Y yo sentado en la arena, el viento que pega, la ola lo vuelve a llevar
Y se fue, como un pescado en el mar
Y yo sentado en la arena, el viento que pega, la ola lo vuelve a llevar
En Hij Ging Weg
Zoals ik altijd heb gedroomd van alles wat ik wilde
Ik heb geen spijt van de wolken op de grijze dagen
Ik ben iemand die de schaamte uit zijn verleden wilde wissen
Die jongen die verliefd was
Raadsel van glimlachen, een afscheid en een tot ziens
Een boodschap in de fles brengt de getijden mee
Alleen het zout blijft plakken aan mijn lichaam, van krabben
Het spel gaat door en met scharen ben ik vrij
Als ik uit het raam spring, kan ik niet vallen
Degene die zonder vleugels vliegt, kun je niet verslaan
En hij ging weg, als een vis in de zee
En ik zit op het zand, de wind die blaast, de golf neemt het weer mee
En hij ging weg, als een vis in de zee
En ik zit op het zand, de wind die blaast, de golf neemt het weer mee
Wandelaar van het moment, pad van de herinnering
Hoewel ik die gek had kunnen zijn die rondloopt
De wereld zit vol met leugens en waarheden
Van die dag in Formentera heb ik nooit spijt
Siderale astronauten, ook van bijzondere
Een waaier van stippen op de maat van mijn gezangen
Spetterend op mijn wonden en voor de kust
Jouw betoverde herinnering zonder mijn nachtmerrie
Als ik uit het raam spring, kan ik niet vallen
Degene die zonder vleugels vliegt, kun je niet verslaan
En hij ging weg, als een vis in de zee
En ik zit op het zand, de wind die blaast, de golf neemt het weer mee
En hij ging weg, als een vis in de zee
En ik zit op het zand, de wind die blaast, de golf neemt het weer mee
Het neemt het weer mee
De pan die komt, neemt het weer mee
En hij ging weg, als een vis in de zee
En ik zit op het zand, de wind die blaast, de golf neemt het weer mee
En hij ging weg, als een vis in de zee
En ik zit op het zand, de wind die blaast, de golf neemt het weer mee