Nº0
Para un segundo, nuestro tiempo ya no es nuestro
Sin quererlo nos lo roban mientras trafican con nuestra atención
Somos espectadores inconscientes de una distracción constante
¿Cuántas cosas tienes entre manos ahora mismo?
¿Cuántas están brillando a tu alrededor pidiendo que las mires?
¿En cuántas otras estás pensando?
¿Y cuántas son tan importantes como para impedir que estemos aquí y ahora, tú y yo?
A lo mejor no puedes, pero, si te lo pido
¿Puedes escucharme?
Escucharme aquí y ahora, que es donde realmente estamos
Pero vivimos como si el presente no nos perteneciera
Como si nos lo hubieran arrebatado a golpe de estímulo, de ilusión vacía
De producto que consumimos, pero que en realidad nos consume
A lo mejor no puedes, pero, si te lo pido
¿Puedes escucharme?
Volvamos al presente
Todo a nuestro alrededor es consumo de contenido, pero ¿lo elegimos?
Tenemos tanto que oímos, pero no escuchamos
Y solo cuando escuchamos de verdad es cuando puede que algo cambie dentro de nosotros
La música es nostalgia, desarraigo, vacío, emociones compuestas de otras emociones
La complejidad de estar creciendo mientras escuchamos canciones
Puede que estemos en ese lugar, en ese instante en el que sin darnos cuenta
Algo está cambiando dentro de nosotros
Una manzana tarda unos 150 días en madurar y caer del árbol
Dulce y preparada para echar raíces
150 días y un instante para golpear el suelo
Ahora imagina que eres la manzana cayendo, libre, en el aire
E imagina que este momento, que esta música, que este disco, es este instante
¿Me escuchas?
Nº0
Voor een seconde, is onze tijd niet meer van ons
Zonder het te willen, wordt het ons afgenomen terwijl ze met onze aandacht handelen
We zijn onbewuste toeschouwers van een constante afleiding
Hoeveel dingen heb je nu in je handen?
Hoeveel stralen er om je heen en vragen om je aandacht?
Aan hoeveel andere dingen denk je?
En hoeveel zijn zo belangrijk dat ze ons hier en nu, jij en ik, in de weg staan?
Misschien kan je het niet, maar als ik het je vraag
Kun je me horen?
Hoor me hier en nu, dat is waar we echt zijn
Maar we leven alsof het heden niet van ons is
Alsof het ons is afgenomen door prikkels, door lege illusies
Door producten die we consumeren, maar die ons in werkelijkheid consumeren
Misschien kan je het niet, maar als ik het je vraag
Kun je me horen?
Laten we teruggaan naar het heden
Alles om ons heen is contentconsumptie, maar kiezen we het?
We horen zoveel, maar luisteren niet
En alleen wanneer we echt luisteren, kan er iets in ons veranderen
De muziek is nostalgie, ontworteling, leegte, emoties samengesteld uit andere emoties
De complexiteit van het groeien terwijl we naar liedjes luisteren
Misschien zijn we op die plek, in dat moment waarin we zonder het te beseffen
Iets in ons verandert
Een appel heeft ongeveer 150 dagen nodig om te rijpen en van de boom te vallen
Zoet en klaar om wortel te schieten
150 dagen en een moment om de grond te raken
Stel je nu voor dat je de appel bent die valt, vrij, in de lucht
En stel je voor dat dit moment, deze muziek, dit album, dit moment is
Hoor je me?