Tiempos Raros
He querí'o comprimirme hasta dejarme tieso
Siento que a mi casa no puedo volver
Me parece raro tantos días malos
Si todo va bien
Me estoy enamorando de un cuarto de baño
Le he cogí'o fobia a que estéis más de cien
Es mi sacrificio pa' que estéis llorando
Conmigo también
Y no me puedo ver
No me puedo ver
Yo llegaré tan lejos como me deje el tiempo
Viviré esta vida sin pensar en lo de luego
Y andaré el camino sin mirar al suelo
Yo llegaré tan lejos como me deje el tiempo
Viviré esta vida sin pensar en lo de luego
Y andaré el camino sin mirar al suelo
Hay cosas en mi mente que ya están cambiando
Mis propios principios y mi forma de ser
Y por muchas vueltas que le dé no sé si para mal o bien
No son ni mejor ni peor, son tiempos raros
Lo quiero todo y to' no se puede tener
A veces creo que me odio y me amo al mismo nivel
Yo, yo no sabía que
Podía ser tan grande el miedo de perder
No, no puedo comprender
Olvidarme tan pronto
Lo que tanto me costó aprender
Es mi forma de ser
No sé muy bien por qué
Yo llegaré tan lejos como me deje el tiempo
Viviré esta vida sin pensar en lo de luego
Y andaré el camino sin mirar al suelo
Yo llegaré tan lejos como me deje el tiempo
Viviré esta vida sin pensar en lo de luego
Y andaré el camino sin mirar al suelo
Yo llegaré tan lejos como me deje el tiempo
Viviré esta vida sin pensar en lo de luego
Y andaré el camino sin mirar al suelo
Yo llegaré tan lejos como me deje el tiempo
Viviré esta vida sin pensar en lo de luego
Y andaré el camino sin mirar al suelo
Rare Tijden
Ik wilde me samenpersen tot ik stijf bleef staan
Ik voel dat ik niet meer naar huis kan gaan
Het lijkt zo raar, zoveel slechte dagen
Als alles goed gaat
Ik word verliefd op een toilet
Ik heb een fobie dat jullie met meer dan honderd zijn
Het is mijn opoffering zodat jullie kunnen huilen
Ook met mij
En ik kan mezelf niet zien
Ik kan mezelf niet zien
Ik zal zo ver komen als de tijd me laat
Ik leef dit leven zonder na te denken over wat komt
En ik loop de weg zonder naar de grond te kijken
Ik zal zo ver komen als de tijd me laat
Ik leef dit leven zonder na te denken over wat komt
En ik loop de weg zonder naar de grond te kijken
Er zijn dingen in mijn hoofd die al veranderen
Mijn eigen principes en mijn manier van zijn
En hoe vaak ik het ook draai, ik weet niet of het slecht of goed is
Ze zijn niet beter of slechter, het zijn rare tijden
Ik wil alles en alles kan niet
Soms denk ik dat ik mezelf haat en op hetzelfde niveau hou van mezelf
Ik, ik wist niet dat
De angst om te verliezen zo groot kon zijn
Nee, ik kan het niet begrijpen
Zo snel vergeten
Wat me zoveel moeite kostte om te leren
Het is mijn manier van zijn
Ik weet niet zo goed waarom
Ik zal zo ver komen als de tijd me laat
Ik leef dit leven zonder na te denken over wat komt
En ik loop de weg zonder naar de grond te kijken
Ik zal zo ver komen als de tijd me laat
Ik leef dit leven zonder na te denken over wat komt
En ik loop de weg zonder naar de grond te kijken
Ik zal zo ver komen als de tijd me laat
Ik leef dit leven zonder na te denken over wat komt
En ik loop de weg zonder naar de grond te kijken
Ik zal zo ver komen als de tijd me laat
Ik leef dit leven zonder na te denken over wat komt
En ik loop de weg zonder naar de grond te kijken