Rueda La Corona
En el tablero un peón y una torre
Un alfil, un caballo que corre
Última fila hay un rey que se ríe y vigila
Es en su honor la partida
Blancos y negros, son rojos y azules
Siglos de llantos, nieblas, ataúdes
Caras al sol escondidos en nubes
Que se acabe ya, coño!
Hoy es festivo, hay que hacer jaque a la reina
Que aún está viva y risueña
Hay que romper el tablero
En el exilio los reyes no ganan el juego
Hoy soy de todas y todos
Hoy es mañana en las mesas de aquellos abuelos
Hoy puede ser, debe ser la partida
Elige piezas que dejen su vida
Hoy también juegan las damas
Hay que incendiar el castillo
Y las llamas que traigan mañanas
Que traigan, que traigan mañanas y nuevas proclamas
Hay que romper de una vez su ajedrez
Yo daría mi vida por retar al rey
Cuerpo a cuerpo en la tierra abatida
Mira, el rey siempre es rey
Todos siguen siendo lo que son
Menos, menos los peones
Desfilando va el pueblo
Como un vendaval que avanza firme y elegante
Y abriendo paso en el frente, como un general
Va un elefante, va un elefante
Que escupe sangre al chupón y a su herencia
Porque su reloj ya no tiene paciencia
Porque hay un peón que no teme a la suerte
Que ya conoce la vida llenita de muerte
Hoy también juegan las damas
Hay que incendiar el castillo y las llamas que traigan mañanas
Que traigan, que traigan mañanas y nuevas proclamas
Hay que romper de una vez su ajedrez
Yo daría mi vida por retar al rey
Cuerpo a cuerpo en la tierra abatida
Cada pieza que me coma será un pasito menos
Quiero ver esa corona rodando por el tablero
Y a la vida relamiendo sus heridas
Cada pieza que me coma será un pasito menos
Quiero ver esa corona rodando por el tablero
Y a la vida relamiendo sus heridas
Ha nacido una espada forjada por cada palabra
Por cada milenio de más que estuviste
Matando de hambre a tus pueblos, viviendo del chiste
Hay que elegir para siempre y movemos
Ser un peón no se elige
Hace tiempo que lo repetimos
Aquí elegimos levantar el vuelo
Cada pieza que me coma será un pasito menos
Quiero ver esa corona rodando por el tablero
Y a la vida relamiendo sus heridas (x5)
De Kroon Rol
Op het bord een pion en een toren
Een loper, een paard dat rent
Achterste rij is er een koning die lacht en waakt
Het spel is ter ere van hem
Wit en zwart, zijn rood en blauw
Eeuwen van tranen, nevels, kisten
Gezichten in de zon verstopt in wolken
Laat het nu maar eindigen, verdomme!
Vandaag is het feest, we moeten de koningin schaak zetten
Die nog leeft en glimlacht
We moeten het bord breken
In ballingschap winnen de koningen het spel niet
Vandaag ben ik van iedereen
Vandaag is morgen aan de tafels van die grootouders
Vandaag kan het zijn, moet het zijn het spel
Kies stukken die hun leven achterlaten
Vandaag spelen ook de dames
We moeten het kasteel in brand steken
En de vlammen die morgen brengen
Die brengen, die brengen morgen en nieuwe proclamaties
We moeten hun schaakspel eindelijk breken
Ik zou mijn leven geven om de koning uit te dagen
Lijf aan lijf op het neergeslagen land
Kijk, de koning is altijd koning
Iedereen blijft wat ze zijn
Behalve, behalve de pionnen
De mensen marcheren
Als een storm die vastberaden en elegant vooruitgaat
En een pad opent aan de voorkant, als een generaal
Komt er een olifant, komt er een olifant
Die bloed spuugt op de zuigeling en zijn erfgoed
Omdat zijn klok geen geduld meer heeft
Omdat er een pion is die niet bang is voor het lot
Die het leven vol dood al kent
Vandaag spelen ook de dames
We moeten het kasteel in brand steken en de vlammen die morgen brengen
Die brengen, die brengen morgen en nieuwe proclamaties
We moeten hun schaakspel eindelijk breken
Ik zou mijn leven geven om de koning uit te dagen
Lijf aan lijf op het neergeslagen land
Elk stuk dat me opeet is een stapje minder
Ik wil die kroon over het bord zien rollen
En het leven dat zijn wonden liket
Elk stuk dat me opeet is een stapje minder
Ik wil die kroon over het bord zien rollen
En het leven dat zijn wonden liket
Er is een zwaard geboren gesmeed door elk woord
Voor elk millennium dat je meer was
Je hebt je volk hongerig gemaakt, levend van de grap
We moeten voor altijd kiezen en we bewegen
Een pion zijn kies je niet
We herhalen het al een tijd
Hier kiezen we om op te stijgen
Elk stuk dat me opeet is een stapje minder
Ik wil die kroon over het bord zien rollen
En het leven dat zijn wonden liket (x5)