El Revelde
Caminito al costado del mundo
Por ahí he de andar
Buscándome un rumbo
Ser socio de esta sociedad me puede matar
Soy el que nunca aprendió
Desde que nació
Cómo debe vivir el humano
Llegué tarde, el sistema ya estaba enchufado
Así, funcionando
Siempre que haya reunión
Será mi opinión
La que en la familia desate algún bardo
No puedo acotar, está siempre mal
La vida que amo
Caminito al costado del mundo
Por ahí he de andar
Buscándome un rumbo
Ser socio de esta sociedad me puede matar
Y me gusta el rock, el maldito rock
Siempre me lleva el diablo, no tengo religión
Quizá este no era mi lugar
Pero tuve que nacer igual
No me convence ningún tipo de política
Ni el demócrata, ni el fascista
Porque me tocó ser así
Ni siquiera anarquista
Caminito al costado del mundo
Por ahí he de andar
Buscándome un rumbo
Ser socio de esta sociedad me puede matar
Yo veo todo al revés, no veo como usted
Yo no veo justicia, solo miseria y hambre
O será que soy yo que llevo la contra
Como estandarte
Perdónenme, pero así soy, yo no sé por qué
Sé que hay otros también
Es que alguien debía de serlo, que prefiera la rebelión
A vivir padeciendo
Ca-ca-caminito al costado del mundo
Por ahí he de andar
Buscándome un rumbo
Ser socio de esta sociedad me puede matar
Caminito al costado del mundo
Por ahí he de andar
Buscándome un rumbo
Ser socio de esta sociedad me puede matar
De Rebel
Weggetje aan de rand van de wereld
Daar moet ik heen
Op zoek naar een pad
Lid zijn van deze maatschappij kan me doden
Ik ben degene die nooit leerde
Sinds hij geboren werd
Hoe een mens moet leven
Ik kwam te laat, het systeem was al aangesloten
Zo, aan het draaien
Altijd als er een vergadering is
Zal mijn mening
Die in de familie wat ruzie veroorzaakt
Ik kan niet zwijgen, het is altijd verkeerd
Het leven dat ik liefheb
Weggetje aan de rand van de wereld
Daar moet ik heen
Op zoek naar een pad
Lid zijn van deze maatschappij kan me doden
En ik hou van rock, de verdomde rock
Altijd neemt de duivel me mee, ik heb geen religie
Misschien was dit niet mijn plek
Maar ik moest toch geboren worden
Geen enkele soort politiek overtuigt me
Niet de democraat, noch de fascist
Omdat ik zo ben
Zelfs geen anarchist
Weggetje aan de rand van de wereld
Daar moet ik heen
Op zoek naar een pad
Lid zijn van deze maatschappij kan me doden
Ik zie alles anders, ik zie niet zoals u
Ik zie geen rechtvaardigheid, alleen ellende en honger
Of ben ik het die tegen de stroom in gaat
Als een vaandel
Vergeef me, maar zo ben ik, ik weet niet waarom
Ik weet dat er anderen ook zijn
Iemand moest het zijn, die de opstand verkiest
Boven lijden
Ka-ka-klein weggetje aan de rand van de wereld
Daar moet ik heen
Op zoek naar een pad
Lid zijn van deze maatschappij kan me doden
Weggetje aan de rand van de wereld
Daar moet ik heen
Op zoek naar een pad
Lid zijn van deze maatschappij kan me doden
Escrita por: Gustavo Nàpoli